|
|
|
| Klik hier om het dagboek van sneeuwkat te bekijken (5 pagina's) |
| Start datum: Donderdag 27 December 2007 12:56 pm |
| Laatste bewerking: Dinsdag 11 Mei 2010 5:51 pm |
| Dagboek en dit topic zijn 3191 keer bekeken |
| Waardering |
|
(5 met één waardering)
|
|
sneeuwkat
Net uit het ei
Geregistreerd op: 21-12-2007
Berichten: 43
|
in de nieuwe kooi kan een scheidingswand. Ik ga de vrouwtjes bij elkaar zetten en de mannetjes bij elkaar. Hopelijk gaat dat goed. Zo niet, dan moet ik naar een andere oplossing zoeken. |
Donderdag 15 Januari 2009 7:25 pm |
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19924
Woonplaats: Meppel |
Hopen dat dat goed gaat  |
|
Donderdag 15 Januari 2009 7:50 pm |
|
|
|
|
Sue
Moderator
Geregistreerd op: 13-1-2005
Berichten: 48764
|
Wat fijn dat het allemaal goed gaat en dat je van plan bent ze te scheiden in een (volgens mij schandalig mooie!!) kooi. Wanneer komt je kooi als ik vragen mag?
Ik vind het een moedige beslissing om niet meer te gaan kweken. Hoewel ik wel denk dat je één van de beste agaporniden (inmiddels ex-)kwekers bent die ik ken.  |
|
Zondag 18 Januari 2009 9:51 am |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 21627
Woonplaats: België |
Hoihoi,
Hoe gaat het ondertussen met jullie?  |
|
Woensdag 29 Juli 2009 1:25 pm |
|
|
|
|
sneeuwkat
Net uit het ei
Geregistreerd op: 21-12-2007
Berichten: 43
|
|
 |
|
Hoi,
Ik wilde al een hele tijd reageren op je vraag maar ik weet niet goed hoe. Of waar te beginnen eigenlijk.
Ik heb ontzettend veel tegenslag gehad met mijn vogels.
Het is een heel lang verhaal en ik zou daar een dagboekpagina of wat mee kunnen vullen.
In een hele kleine notendop:
Het vrouwtje Kiki heb ik moeten wegdoen. Die veranderde in hele korte tijd in een pitbull en niet alleen tegen mij. Ze terroriseerde de hele groep. De jongen en Mizu waren echt bang van haar. Ik kon er geen land mee bezeilen.
Ik heb een hele tijd erover gedaan om een goed thuis voor haar te vinden en al die tijd zat ze apart. Het mannetje heeft daar een knauw van gekregen en die is op zeker moment, toen Kiki weer broeds werd, gaan automutileren/plukken.
Volgens mijn vogelarts is het agapornis-allergie. Op Nederlandse websites vind je er amper iets over. In Amerika schijnt er meer over bekend te zijn maar ik weet niet op welke woorden ik moet zoeken...
Het is een aandoening waarvan niet weet wat het precies is, waar het precies door komt en, erger nog, wat men eraan kan doen. Men sluit niet uit dat de ziekte een psychische component heeft. Dus de scheiding van mannetje en vrouwtje, hoe vervelend Kiki ook was tegen de andere vogels, kan dit getriggerd hebben. Het is gewoon niet zeker.
Ik heb nog steeds drie van de jongen. Twee vrouwtjes en 1 mannetje en de vader. Die 4 vogels hebben 2 koppels gevormd waarvan de vrouwtjes aan de prikpil zitten. Het is immers allemaal verwant en ik wil geen kleintjes meer.
Met de vader, Mizu, gaat het dus niet goed. Hij zit nu op mijn schouder bij me. Hij krijgt de komende twee weken een experimenteel goedje dat niet al te best schijnt te zijn maar het zou kunnen werken. Als het niet werkt, dan zou zie ik geen ander alternatief dan hem te laten inslapen.
Met de jongen is alles goed. Ik heb ze in hun eigen tempo tam laten worden en dat is heel belonend want ze vertrouwen me meer en meer. Ze hebben elkar en ik ben in feite overbodig. Het is daarom extra leuk dat ze zo naar mij trekken en dat ze bij iedereen tam zijn. Ze zijn ontzettend lief en enorm ondeugend. Ze zijn niet eenkennig maar kijken bij nieuwe mensen wel even de kat uit de boom. Ze wonen met mij alleen en zien naast mij niet zo vaak andere mensen dus dat is niet vreemd.
Ik ben alleen enorm stuk van wat er met Mizu aan de hand is.
Kiki heeft een goed thuis gevonden bij een oudere dame die altijd thuis is. Sinds ze in haar eentje bij mensen is, is ze weer de lieve vogel die ik ken. Zij is happy, alleen met een ander baasje.
Dat is de notendop... Een berg tegenslag die ik niet had voorzien een jaar geleden!
Groetjes, Cindy |
|
Maandag 5 Oktober 2009 10:48 pm |
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19924
Woonplaats: Meppel |
Poeh, je hebt het wel voor de kiezen gehad wat betreft je vogels.
Moeilijke beslissingen moeten nemen 
Ik hoop dat de behandeling die je gaat proberen aanslaat bij Mizu...zielig hoor.
En ja...als hij zichzelf zo pijnigt is het hoe moeilijk ook toch beter om hem uit zijn lijdden te verlossen.
Maar eerst ga ik voor je duimen dat de behandeling aanslaat. Heel veel succes en sterkte !!!!!! |
|
Dinsdag 6 Oktober 2009 9:30 am |
|
|
|
|
sneeuwkat
Net uit het ei
Geregistreerd op: 21-12-2007
Berichten: 43
|
|
|
|
Dank je!
Hedwig van der Horst is mijn dierenarts. Zij is heel fijn en mega-deskundig. Daar heb ik echt veel aan!!
Gisteren las ik op een forum iets over een kunststof snaveldruppel. Dat is een soort prothese waardoor een vogel alles kan behalve zichzelf verwonden. Hij kan krabben, eten, veren poetsen (?), knuffelen enz. Maar niet verwonden.
Ik moet eens kijken of dat iets is, of hij daar minder depressief van wordt. Want een kraag vindt ie echt vreselijk. En zijn vrouwtje moet het ook accepteren... want anders kan hij niet terug in de groep.
Na wat er is gebeurd door de scheiding van Kiki en Mizu durf ik hem niet permanent buiten de groep maar wel in 1 huis te plaatsen. Ik ben bang dat Lilly geen andere man accepteert zolang ze Mizu hoort en ziet.
En als zij ook knakt, zoals Mizu destijds is geknakt, dan ben ik nog meer de aap gelogeerd...
Eens met Hedwig over babbelen...
Ik ben in elk geval naarstig zoek maar naar mogelijkheden om die kleine bij me te houden...
Hij is zo vreselijk lief! |
|
Dinsdag 6 Oktober 2009 12:32 pm |
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19924
Woonplaats: Meppel |
Bedoel je met zo'n snavel druppel een stuk wat ze aan de snavel zetten met een ronding aan de onderkant?
Ik weet van iemand die dat ook gedaan heeft met een Edel die zich helemaal kaal plukte. Die verwondde zichzelf verder niet.
Ik geloof dat zij toendertijd elke keer naar A'dam moesten (om de drie maanden) om hem weer opnieuw op te zetten.
Zodra die af was, veviel hij weer terug in zijn oude gewoonte.
En dat is net het hele probleem met plukken en verwonden. Je kunt het wel tegengaan met hulpmiddelen maar zodra de hulpmiddelen weggehaald worden gaan ze 9 van de 10 keer weer door.
Ik hoop echt dat bij Mizu er een therapie is die aanslaat. 't arme kippie |
|
Dinsdag 6 Oktober 2009 1:01 pm |
|
|
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19924
Woonplaats: Meppel |
Hedwig is inderdaad een heel goede arts. Daar zul je ongetwijfeld veel aan hebben  |
|
Dinsdag 6 Oktober 2009 1:02 pm |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 21627
Woonplaats: België |
O jee, dat is allemaal niet min wat je hebt meegemaakt. In elk geval veel sterkte en hoedje af wat je allemaal doet hoor, gelukkig ben je zo'n lief baasje die zoveel doet, ook al doet het pijn om eentje weg te doen of andere beslissingen te moeten nemen, je hebt dan wel gedaan wat je kon doen, zoveel is wel duidelijk maar laat ons inderdaad eerst hopen dat deze behandeling wel mag helpen.
Fijn dat je toch reageerde, hoe moeilijk het vast ook is voor je, begrijp het best hoor dat je er ff over liet gaan, geen enkel probleem.
Veel moed hoor
Hedwig is echt super en als ze het niet weet zal ze zeker info inwinnen, ze doet niet zomaar iets, bij haar zit je echt goed, ik ga er ook als het niet in spoed is maar wou dat ik altijd bij haar kon, ik vind haar supergoed. |
|
Dinsdag 6 Oktober 2009 5:26 pm |
|
|
|
|
Ga naar Pagina Vorige 1, 2, 3
Tijden zijn in GMT + 1 uur. Het is nu Zondag 27 Mei 2012 8:29 pm
|
|
|
|
|
|
|
