Ik vond een paar mooie gedichten die precies verwoorden hoe ik me voel met mijn dieren. Met alle dieren. ik kon het niet laten en moest het gewoon hier zetten

"Dat een dier geen ziel zou hebben, is een foute waarneming.
Men moet ogen hebben om te zien,
men moet de zegen van een god hebben
om het te doorgronden.
De meeste mensen hebben ogen noch de zegen van een god.
Dat zijn de hoogmoedigen, die niet bevatten
dat een dier niet minderwaardig is aan een mens.
Men is wat men is,
en men kan slechts worden wat men in zich heeft.
De mens is in staat zich van het dier te onderscheiden, dat is zo,
Maar wat is het onderscheid waard als het niet leidt tot een besef van evenwaardigheid?"

"Sta niet versteld van afscheid nemen.
Een afscheid is noodzakelijk, voordat je elkaar opnieuw kunt ontmoeten.
En elkaar ontmoeten, na ogenblikken of levens, staat vast voor hen die vrienden zijn".