Hoi allemaal, daar ben ik weer met een update van mijn leven bij Bert en Astrid.

Ik ben hier nou 2 weekjes en heb het reuze naar m'n zin. Op dit moment zit ik lekker te klieren op de schouder van Astrid terwijl ik haar zit te vertellen wat ze moet intypen. Af en toe laat ik me even af leiden door die mooie glimmende ketting die ze om heeft. Daar is Astrid dan niet blij mee. Haar oorringen heeft ze al uit moeten doen, want daar kon ik ook al niet van af blijven, hi hi. Het glimt ook allemaal zo mooi hè, dan kun je niet anders dan er aan trekken.

Intussen ben ik al aardig gewend hier. Ik hoor er al helemaal bij. Zo mag ik gezellig met ze meeëten 's avonds en ook afgelopen 's zondag met het ontbijt. Ik heb zelfs een lekker eitje gehad.

Mjammie, lekker hoor. En na het eten klim ik altijd nog even bij Bert op de schouder. Lekker gezellig even samen uitbuiken.

Zondagmiddag mocht ik mee op koffievisite bij de ouders van Astrid. Dat was gaaf joh. Eerst 3 kwartier in de auto. Ze dachten me in een mandje te stoppen, maar daar was ik binnen no time uitgeklommen. Ik heb toen de hele weg lekker op Astrid's schouder gezeten, lekker een beetje rondkijken wat er allemaal te zien is onderweg. Bij de ouders thuis was het ook hartstikke leuk. Ik kreeg natuurlijk alle aandacht. Astrid's nichtje van 8 is ook nog even komen kijken. In het begin was ze wel een beetje bang, maar even later waren we de beste maatjes hoor.

Ik had de dag van m'n leven. Bert en Astrid dachten dat ik 's avonds wel helemaal op zou zijn, maar toen heb ik ze nog even verrast met een uitbundig fluitconcert. Dat vonden ze wel leuk geloof ik. Ze vinden het vooral leuk als ik de fluitgeluidjes nadoe die zij ook steeds maken. Tja, een kinderhand is blijkbaar gauw gevuld

Het is wel jammer dat Astrid weer aan het werk is hoor. Nu zit ik 's morgens in m'n uppie te kniezen. Hartstikke ongezellig. Ik ben altijd helemaal blij als Bert dan weer thuiskomt om een uurtje of 11/12.

Nou, dat was het weer even voor nu. Dikke knuffel voor allemaal van Jelle.