Het is vandaag precies 2 jaar geleden dat Jelle bij ons kwam. Al gauw was ze niet meer weg te denken uit ons leven. We kunnen nog steeds niet geloven dat ze er niet meer is. Soms is het zelfs moeilijk te geloven dat ze er is geweest, en lijkt het net een droom geweest. Zo'n mooie heerlijke droom waar je niet uit wakker wilt worden. Maar helaas, we werden het wel.

De scherpe randjes zijn er af, en het doet misschien iets minder zeer. Maar het missen wordt niet minder, maar steeds een beetje meer.

Ik heb lang nagedacht over hoe deze laatste pagina eruit moest komen te zien. We hebben jullie immers uitvoerig en uitbundig laten meegenieten van de avonturen van Jelle. Eigenlijk is alles al gezegd en geschreven, en wat niet gezegd en geschreven is, is niet in worden te vatten. Daarom is de keuze uiteindelijk gevallen op een kort gedichtje, als afscheid van ons maatje, die we zo verschrikkelijk missen.

De leegte zonder jou

is met geen pen te beschrijven

De leegte zonder jou

zal altijd bij ons blijven

Maar veel fijne herinneringen

verzachten onze smart

Voorgoed uit ons midden

maar altijd in ons hart

Jelle
Nog maar 2 jaar oud
maar je hoorde er al zo bij