Hoe het allemaal begon:

Ik had mijn zinnen gezet op een jonge handtamme Albino. En ik had al gemaild met een kweker. Afijn ik was in de dierenspeciaalzaak en daar zat ze dan, alleen in haar kooitje. Geel lijfje, oranje wangetjes, armzalig klein kuifje, zeker niet moeders mooiste, maar ik was meteen vertederd toen ze met haar kleine snaveltje aan mijn vinger begon te knabbelen. Heb een mooie kooi uitgezocht (uit een catalogus) een soort binnenvolière. Aangezien ik een paar daagjes naar Liverpool zou gaan leek het me beter om Tum Tum na de vakantie te op te halen.

Voordat ik naar Liverpool ging ben ik dagelijks naar de winkel geweest om even naar Tum-Tum te gaan kijken. En natuurlijk ging ik niet met lege handen naar huis, ene keer een speeltje andere keer iets lekker. Ik kreeg al te horen dat het een verwende vogel wordt 

23 maart was het dan zover. Rond 18.30 arriveerde Tum Tum en haar nieuwe kooi. Was wel even schrikken toen ik de kooi voor het eerst zag. De kooi is gigantisch, 2 meter hoog en 78 cm breed. Het dak van de kooi steekt aan alle kanten uit, waardoor hij niet door de deur kan. We hebben buiten het dak moeten demonteren en binnenshuis weer gemonteerd. Trudy (verkoopster) heeft de kooi helemaal ingericht en daarna Tum Tum in de kooi gezet. Het mormeltje zat op haar stok (kopje scheef) nieuwsgierig rond te kijken. Nadat Trudy weg was ben ik met de meubels gaan schuiven. De plek, die ik wilde gebruiken voor de kooi, is niet geschikt, ik heb zolang geschoven zodat de kooi niet in de weg staat en geen afbreuk doet aan de gezelligheid. Ik heb even overwogen om een andere kooi aan te schaffen. Maar toen ik 's ochtends Tum Tum hoorde en zag hoe ze zich amuseerde, viel alles van me af. De kooi blijft.

Gijsje (kat) heeft even voor de kooi gezeten, en de dag erna was het nieuwtje er al vanaf, hij toont nauwelijks interesse. Bo (hond) heeft zo goed als niet gereageerd op de nieuwkomer.
TumTum reageert ook niet op de viervoeters, ze gaat gewoon haar eigen gang. Maakt geluidjes en speelt met haar speeltjes.

Ze is vertederend, ben enorm blij met het mormeltje.

Tum Tum boven op het dak van haar huis

25 maart :

Ik bof met haar :-)

Ze vindt kroelen leuk, sinds het ijs is gebroken komt ze steeds naar de tralies als ik in de buurt kom. Heb inmiddels haar hele kopje en snavel mogen aaien. Kan nu ook al kusjes geven (door de tralies, zover het lukt). Als ik zeg "Tum Tum kroelen" komt ze met haar kopje naar mijn vinger en zeg ik "Tum Tum kusje" komt ze met haar bekje naar mijn mond. Ze is behoorlijk pienter, legt snel de link tussen woord en handeling.
Het gaat inderdaad snel, alleen vindt ze het niet prettig als ik met mijn vinger in de kooi ga, zodat ze op mijn vinger kan stappen, dan kruipt ze tegen de tralies omhoog. Maar we hebben alle tijd. Het is de blote vinger/hand waar ze moeite mee heeft.
Ik heb vanochtend een heel klein stukje brood tussen duim en wijsvinger gepakt en dat door de tralies aangeboden. Ze kwam er meteen op af. Is een kwestie van langzaam opbouwen. Ben vanmiddag met trosgierst, in mijn hand, in de kooi gegaan. Ze is niet echt bang, maar de trosgierst moet een stukje uitsteken, anders blijft ze op veilige afstand.

26 maart :

Ik sta versteld van de vorderingen die we samen maken. Ze zat vanavond in de voerbak, ik heb trosgierst gepakt en ben met mijn hand in de kooi gegaan. Ik had de trosgierst vrij dicht bij het uiteinde vast, zodat ze mijn vingers kon zien. Ze bleef rustig knabbelen aan de trosgierst. Ik trok mijn hand enkele cm's terug en na lang aarzelen kwam ze een stapje dichterbij.

28 maart :

Grote doorbraak, ik had mijn hand in de kooi en ik heb haar mogen kroelen. Het was heel kort, maar ik voel me in de zevende hemel. Ik heb al een paar dagen het deurtje openstaan, maar Tum Tum blijft veilig in haar kooi. Het leek er even op dat Tum Tum aanstalte zou maken om de wijde wereld te gaan verkennen maar uiteindelijk koos ze toch voor haar veilige huisje. Vandaag heeft Tum Tum kennis gemaakt met de plantenspuit, in spray stand, en ze heeft genoten.

31 maart :

Grote doorbraak

Ik zit met een smile op mijn gezicht en Tum Tum op mijn schouders voor het beeldscherm.
Het is heel raar gegaan, ik zat in de kamer op de bank te lezen en het deurtje van de kooi stond open. Plots gaat de deurbel en Tum Tum schiet als een speer door het deurtje naar buiten, maakt een prachtige bocht, richting gang, en belandt uiteindelijk op de vensterbank van Jos' slaapkamer. Meteen de deur dichtgetrokken. Het was de postbode met een pakketje voor Tum Tum (houten y zitstok). Ik ben voorzichting naar Tum Tum gelopen, ze had al een poepje gedumpt op de vensterbank, heb mijn vinger aangeboden en ze stapte er zonder aarzelen op, rare troel :-)
Ze heeft mijn ketting en oorbellen ontdekt, ketting ligt nu op tafel. Zal eens kijken of ik een stukje touw of schoenveter heb, i.p.v. de ketting, heeft ze wat te knabbelen. Ze heeft uit een glas water gedronken, terwijl ze op mijn schouder zat. Ze blijft rustig zitten als ik door het huis loop, ik kan haar kroelen en we hebben zojuist samen de afwas gedaan.

Luitjes, ik kan mijn geluk niet op.

Ik ben totaal verkocht. Ze zit nu in haar kooi heerlijk te slapen op haar stokje, moe van het grote avontuur.
Ze wilde niet naar de kooi, ik ben met mijn rug naar de opening gaan staan, maar ze liep van de ene schouder naar de ander. Uiteindelijk is ze een rondje gaan vliegen en op de grond geland, toen stapte ze parmantig op mijn vinger en kon ik haar zonder problemen in haar kooi zetten.

Wordt vervolgd.