Vrijdag 14 juli

Nou luitjes ik heb weer een turbulent weekend achter de rug. Vrouwtje was al een paar dagen flink in de weer en dat betekent meestal visite op komst. En jawel hoor vrijdag mocht ik er niet uit, het deurtje was dicht en bleef dicht. Ik heb uiteraard alles uit de kast gehaald om aandacht te trekken, op en neer dribbelen op mijn stokkie, een heel rondje kooi via de tralies en uiteindelijk ben ik uit pure wanhoop op de hangbrug gaan zitten. Zelfs dat mocht niet baten. Ben zowaar van vermoeidheid in slaap gevallen.

Trouwens niet verder vertellen, moet eerlijk toegeven dat het nog niet zo'n slechte uitkijkpost is. Je hebt van hieruit een fantastisch uitzicht.

En je kunt op je gemak je veren fatsoeneren, zonder gestoord te worden.

Maar nu even verder met mijn relaas. Vrouwtje was weg en bleef weg. Ze zou een vriendin op gaan halen, maar ze had niet gezegd dat ze meteen zou doorrijden naar de woonboulevard. Hallo, ik heb er ook nog. Zit me hier uit te sloven en niemand die het ziet, nee ze moet zo nodig shoppen met een vriendin. Komen ze thuis met een lading planten voor de tuin. Die twee hebben de grootste pret en ik zit te verpieteren in mijn villa. Afijn nadat alle plantjes waren verzorgd en het eerste kopje koffie en stukje vlaai was genuttigd ging het deurtje open. Uiteraard wordt dan meteen van je verwacht dat je dolblij en op stel en sprong naar buiten komt, mooi niet, ik laat niet met me sollen en ik heb laten merken dat ik behoorlijk gepikeerd was. Niet te lang natuurlijk, voordat je het weet is het bedtijd.

Zaterdag 15 juli

Je zou toch denken dat een middag shoppen meer dan voldoende is? Blijkbaar niet, vrouwtje deed heel geheimzinnig, ze wilde iets maken, m.a.w. er moest weer worden gewinkeld. Daar zat ik dan, in mijn uppie, in mijn mooie villa te wachten en te wachten. Uren later, kwamen ze terug met grote zakken en een doos, en maar sjouwen. Ik vroeg me wel af wat die twee van plan waren, maar ik kon niets zien, ze zaten buiten. Een hoop getimmer en gegiechel. Uren verstreken en net toen ik de moed opgaf werd er een of ander raar ding naar binnen gereden en het staat nu naast mijn prachtige villa. Vrouwtje noemt het een speelboom en ze is heel trots op het resultaat. Ik denk er het mijne over. Niet alleen is het een vreselijk wankel ding, het neemt ook nog mijn uitzicht weg. Zeg nu zelf, welke verstandige vogel gaat hier in zitten spelen? Waarom heeft ze het vakwerk niet aan Danny over gelaten? Mij niet gezien, hier ga ik niet in, het is levensgevaarlijk. 

Het enige wat er leuk aan is, zijn de twee takjes, die door de tralies steken. Kiekeboe waar ben ik? 

 En je kunt er aan knabbelen.

En ook nog turnen.

Vreemd hoor, ze heeft zoveel boeken, detectives en thrillers, maar ik zie nergens het boek "Hoe maak je een speelboom voor een lief valkje". Wordt tijd dat ze het aanschaft.

Tum Tum