Kijk eens allemaal! Het gaat steeds beter. Daantje raakt steeds meer gewend aan mij. Ik was natuurlijk sowieso van het begin af aan al niet bang.  Maar Daan wel en ik ben hier al helemaal over de bankleuning achter hem langs gelopen en hij vond het niet eng.

N.B: Vanmiddag zijn we met z'n drieeen naar buiten geweest. Baasje, Daan en ik. Was echt leuk. En ik wilde ook aan Daan z'n neus knagen, maar baasje trok mij weg. Ik snap nog steeds niet waarom....

Kijk, ik sta eigenlijk te bedelen. Dit is mijn bedelplek als mijn baasje in de keuken (nou ja, keuken..... keukenblok) bezig is.

Kijk nou toch hoe braaf Daantje is.

Ik zal het even laten zien. Ik loop weer achter hem langs.

Dan blijf ik nog even staan. Misschien vindt hij het toch wat irri dat ik boven z'n hoofd hang.

Terug naar de bedelplek.

Nou! Komt er nog wat van met dat eten!!!!

Kijk dan!!! Ik heb Daan kunnen overhalen om mee te bedelen.

Hier vraagt Daan mij om tips om onze kansen te vergroten.

Mijn tip was: Blijf vooral die lieve, zielige hondenogen gebruiken!

Dit was weer een paar daagies later. Niet denken dat ik altijd bedel hoor. Ik vind het ook leuk om op die plek te gaan zitten, dan krijg ik namelijk ook altijd aandacht. Kijk Daan relaxed liggen. Hij vindt me kennelijk al heel gewoon.

 "Hee! Hallo! Daaaaantje!!!!"

 Weer even achter hem langs lopen. Wow! Hij blijft gewoon liggen.

Jaaa! Joepie!! Hij is al helemaal gewend aan me.

 "Jooeeehoeee!!!!"

 Joh. Hij ziet me zelfs niet meer staan.......

Nou..... Dan moet ik mezelf maar weer gaan vermaken.......