Hallo allemaal!

Na een tijdje geen updates meer, heb ik een hele boel te vertellen!

Na mijn laatste up-date begonnen we weer van voor af aan met Junai. Nog erger dan hiervoor. Hoe vaak we hem ook negeerde tijdens het schreeuwen, hoe liever hij ging doen, zodat ie uit eindelijk aandacht kreeg, om weer opnieuw te gaan beginnen. Mijn vriend en ik werden beide hierdoor nogal gek gedreven. Junai deed ook niet lief meer. Elke keer als we bij de kooi in de buurt kwamen, begon hij te krijsen en klaar te zitten voor een aanval. Zelfs als we naar Junai keken begon hij al een uithaal te maken om te schreeuwen. Oftewel, we zaten beide met onze handen in het haar.

Mijn vriend stelde voor om misschien te kijken of iemand er raad mee wist en die misschien Junai op zou willen nemen, maar dat is het zelfde als dat je een kind uit huis laat plaatsen en dat vond ik dus geen optie. De daarop volgende dagen bleef Junai maar door gaan met schreeuwen. We hebben gekeken of het misschien aan de voeding lag, maar hij eet voldoende en krijgt genoeg.
We hebben gekeken of het verveling was, maar Junai vermaakt zich zowel met als zonder ons. Toen dachten we dat het een lading energie was, dat hij daarom ook zo agressief was tegen ons, maar zelfs na een hele dag uitbundig te hebben gespeeld, gewandeld, gebadderd enz enz. bleef hij schreeuwen. Toen ik me eigen net bedacht dat het echt net kinderen zijn, ben ik maar weer gaan googlen voor meer tips. Zo kwam ik 1 ding tegen wat misschien niet de leukste oplossing voor Junai is, maar wel erg effectief is. Junai schreeuwt puur om aandacht. Niet dat hij onvoldoende krijgt, maar hij schijnt gewoon geen genoegen te nemen. Bij kinderen die doordrammen zet je in de hoek, stuur je naar de kamer of zet je zoals de nanny zegt op een TIME-OUT stoel.

Via een papegaaien site kwam ik dan ook de time-out term tegen. Alleen als je papegaai echt iets heel erg fouts doet, kan je dit toepassen, omdat je in een korte tijd de papegaai in een andere omgeving zet. Wat moet je dan doen. Je gebruikt een kamer, waar eigenlijk niks te zien valt. In ons geval onze strijkkamer. Er hangt niks aan de muren en het enige wat er staat is een strijk ijzer, een klein kastje en een droger. Wel zijn er hele grote ramen, maar de gordijnen gaan in dit geval bijna helemaal dicht(Niet helemaal vanwege het verduisterende effect) zodat Junai niet naar buiten kan kijken, maar ook niet kan slapen. Dan heb je nog een standaard of een straf kooitje nodig.

Elke keer als Junai begon te schreeuwen kreeg hij twee kansen. De eerste keer als hij schreeuwt, wordt het in 1 klap helemaal stil in huis. Zodat hij even genegeerd wordt met elk geluid wat er op dat moment aanwezig is. Na de tweede keer schreeuwen, haal ik hem direct uit zijn kooi, zonder hem aan te kijken, of zonder bang te zijn voor zijn bijtaanvallen. (Werkt trouwens perfect om snel te handelen) Ik loop dan direct door naar zijn time-out kamer en zet hem op zijn standaard, waar hij tien minuten mag nadenken over wat hij nou eenmaal fout heeft gedaan. Doet hij dit voor een tweede keer op een dag, dan laat ik hem voor 20 minuten daar zitten. Daarna heb ik een poeslief kippetje er voor terug, want hij vind het helemaal niks om daar in die kamer te zitten.

Het mooie hier aan is, dat het harde schreeuwen er nu er wel van af is. Heel af en toe geeft hij een harde krijs als er visite is, en zich genegeerd voelt. Het is vaak om toch even duidelijk te maken dat hij er ook nog is. Meestal negeren we hem dan nog even en komt hij er daarna er bij zitten. Hij krijst in elk geval niet constant achter elkaar door.

Waar hij nog wel een handje/pootje van heeft, is af en toe toch te gillen. Het is niet zo hard als het krijsen, het is ook niet zo danig erg dat je er van schrikt, maar in zijn enthousiasme met kletsen, komt dat er toch wel vaak er achter aan. Meestal begin ik dan meteen een liedje te zingen, in de hoop dat ie voortaan meteen een liedje gaat zingen als hij wil gaan gillen.

Nogmaals het is niet de leukste methode, maar een peuter laat je ook op een stoeltje in de hoek van de kamer zitten om na te denken, en zo doen wij dat ook met Junai. En het werpt zijn vruchten af.

Oh en als Junai met de goede redenen op de standaard mag zitten lekker in het zonnetje, dan hang ik een speeltje aan zijn standaard, zodat ie het gevoel van verandering heeft. Werkt echt perfect!