Hallo, mag ik mij even voorstellen:

Ik ben Bobbie, een Roseicollis Wildkleur van 7 jaar oud en ik heb geen idee waar ik terecht ben gekomen.
1,5 week geleden zat ik nog bij mijn oude huis, helemaal weggedoken in een kastje want ik was heel bang geworden.
Mijn pootje is namelijk verlamd geraakt en ik weet niet hoe het komt. Maar mijn oude baasjes zijn niet eens met mij naar een vogelarts geweest... dus het werd alleen maar erger.

Toen stonden er ineens 2 mensen op de stoep die naar mij kwamen kijken...wat moeten ze nou met mij? 
Ze zochten een lief agapornisje, die samen met Lizzy in een speciale kooi kan...wat voor kooi?
Een kooi die wat lager is dan andere kooien, met stevige zitstokken die laag hangen en speelgoed dat laag hangt zodat Lizzy en ik er goed bij kunnen.
Ook het voerbakje en drinkbakje hangt niet te hoog.
Lizzy zit in het bovenste gedeelte van een volière. Ik vind Lizzy wel mooi, maar ik mag nog niet bij haar zitten.
Toen mijn nieuwe vrouwtje mij meenam gingen we meteen naar een vogelarts, meneer Bastiaanse, maar die zag me niet zo zitten 
Maar hij kent mijn nieuwe vrouwtje wel een beetje en wist al dat zij het wel met me wilde proberen, dus hebben ze afgesproken om me een week of 3 lekker te laten bijkomen en om dan verder te kijken, want pijn heb ik niet.
Als het dan goed gaat, krijg ik een test of ik geen ziektes heb, als het niet goed gaat, dan ben ik helemaal moe en op en mag ik naar de dierenhemel.

Het leek wel goed te gaan, maar ik had zo'n jeuk...mijn nieuwe vrouwtje ontdekte hoe dat kwam, ik had vederluis  zij heeft meteen spul hiervoor gekocht, mijn nieuwe huisje goed ontsmet en mij ook en nu gaat het veel beter. 
Ook het eten vind ik heel lekker, ik krijg af en toe lekker een stukje trosgierst, heerlijk vind ik dat.
Het gaat steeds beter met me, ik zit lekker op een handdoek in de kooi, wat zacht is voor mijn pootje en fluit gezellig naar alle vogels die beneden staan, ik hoop dat ik snel naar ze toe kan....

Als ik kan blijven dan krijg ik ander voer, pellets heet het...mijn vrouwtje zegt dat ik daar weer mooie veren van ga krijgen, nou dat hoop ik wel, want ik zie er nu niet uit 

En dit ben ik, Bobbie, en ik had een zooi gemaakt in mijn kooi, ik ben dwars door mijn voer gelopen, dus mijn vrouwtje heeft een nieuw bakje gekocht, zodat dat niet meer kan...jammer hoor 

( en mijn nieuwe vrouwtje vind mij helemaal lief en ze hoopt dat ik wat opknap en nog jarenlang met Lizzy kan 'kneuzen'  )