|
Hallo even voorstellen aan jullie..... Mijn naam is Jose en ik heb sinds Februari een grijze roodstaart, en deze heet Layla. Nu wil ik een dagboek bij gaan houden van haar omdat ze op dit moment zo aan het veranderen is dat ik het eigenlijk wel op moet schrijven....kunnen jullie meegenieten met haar. Ik hoop dat het een beetje wil lukken met haar dagboek, dus mensen geniet ervan   Hallo allemaal, ik ben Layla en ik ben een grijze roodstaart van ongeveer 15 jaar oud. Voordat ik bij mijn baasje kwam die ik nu heb, heb ik nog verschillende "baasjes" gehad, maar volgens mijn vrouwtje waren ze niet goed voor mij. Nadat ik verschillende mensen heb gehad, ben ik bij mensen terecht gekomen die de hele dag werkten en voor mij dan de radio aan lieten staan......was wel erg eenzaam. maar zoals mijn vrouwtje al heeft gemerkt, kan ik er goed tegen om alleen te zijn maar daarmee ben ik wel gaan plukken op mijn buikje en onder mijn vleugeltjes. Dat ik alleen was was nog niet zo erg vond ik maar dat ze mijn kooitje niet schoonmaakte vond ik veeeeel erger m'n kooitje was heel erg vies toen ik bij een hele lieve meneer kwam die mij een beetje meer aandacht gaf en mijn kooitje schoonmaakte als dat nodig was. Ik was hier wel een beetje in mijn element. Hij heeft ook laterna een grotere kooi voor mij gekocht omdat mijn andere kooi veel te klein was. Daar heb ik 4 jaar gewoont waarvan het laatste jaar, anderhalf jaar weer een groot deel alleen omdat mijn baasje toen het heel druk had met de verhuizing, dus ben ik weer gaan plukken. Daarna ben ik naar zijn flatje verhuist waar ik erg in een hoekje werd gezet omdat er bijna geen plaats was om mij en mijn kooi te kunnen plaatsen. Toen heeft ie besloten om mij naar een andere baasje te doen. En daar zag ik mijn vrouwtje voor het eerst, dat was liefde op het eerste gezicht, van haar en van mij, ik wilde dat ze mij lekker in mijn nekje deed kriebelen, maar dat durfde ze nog niet. Ze heeft een keertje op een papegaai gelet en die heeft haar zo hard gebeten dat ze een beetje bang was geworden voor een papegaai. Ze heeft een hele tijd niets tegen haar man durven zeggen omdat haar man niet zo gek is op vogels (waarom weet ik niet want wij zijn toch eigenlijk heel erg lief, toch??!!) maar haar man wist wel dat ze wat wilde en heeft het aan haar gevraagt. Ze heeft toen toegegeven dat ze helemaal weg was van mij en dat ze mij eigenlijk wel wilde overnemen van mijn andere baasje. Het was gelukkig een ome van haar, dus met veel overleg heeft ze mij gekregen voor haar verjaardag in Februari van haar man. Ik was dolgelukkig dat ik eindelijk mensen om me heen had. Ik vond het wel heel vreemd allemaal, iedereen wilde kennis met me maken en staken zomaar de vingers in mijn kooi en wilde mij aaien, allemaal vreemde mensen. Het vrouwtje heeft ze wel gewaarschuwd dat ze dat niet mochten, een dag in een vreemd huis met vreemde mensen die dan ook nog hun vinger in mijn kooi staken........... tja ik moest mezelf een keer verdedigen he.... en ik heb een schoonzus in haar vinger gebeten van mijn vrouwtje waar ik me nu diep voor schaam, gelukkig werdt ze niet boos Tja en nu was ik bij haar en ik kreeg alle aandacht die ik maar wilde, en dat was wel heel vreemd hoor. Ik vond het wel lekker als ik lekker gekriebelt werd, maar in het begin was ze wel onzeker hoor, dat vrouwtje van mij en daardoor ik ook. Aangezien mijn vrouwtje nooit een papegaai heeft gehad is ze op internet gaan zoeken naar informatie en daar kwam ze op een forum waar ze heel veel informatie vandaan haalde voor mij , zoals mij dus overzetten op harrisons en op juvinille (heeeeeeeerlijk) Ik ben ook naar een papegaaiendokter geweest en zij heeft mij gekortwiekt zodat ik niet meer wegvlieg als ik naar buiten zou gaan. Ik had ook een infectie in mijn darmpjes en in mijn krop en daar heb ik medicijnen voor gehad en nu gaat het stukken beter met mij. Ik begon ook te plukken toen ik overging op harrisons en mijn vrouwtje heeft toen op het forum gevraagt of dat kon dat ik een reactie had van het voer, en dat kon blijkbaar. Mijn vrouwtje heeft mij toen heel even overgezet op ander voer maar dat was zo vies, dat at ik alleen maar als ik dan ook echt honger had. Dat was dus ook niet goed, maar weer harrisons gekregen en nu gaat het gelukkig wel goed en ik vindt het ook nog lekker ook en ik pluk een stuk minder nu. Maar ik zat nog steeds in mijn kooi en ik werdt steeds eigenwijzer en brutaler en ik wilde niet wat mijn vrouwtje wilde, gooide mijn gevederde billen tegen de krib in en deed waar ik zelf zin in had. Heb zelfs mijn vrouwtje twee keer gebeten, maar zij zei dat ze dat zelf schuld was omdat ze een beetje ongeduldig werdt met mij. Nadat de andere forum werdt opgeheven ( jammer eigenlijk want je kon daar echt veel info vandaan halen) is mijn vrouwtje op jullie forum gekomen. Daar heeft ze de vraag gesteldt wat te doen als ik blijf weigeren om op te stappen op de hand en\of stok en dankzij de goede tips die ze kreeg heeft ze me dan eindelijk zover gekregen dat ik nu wel opstap. Ik was heel onzeker in mijn kooi en durfde eigenlijk niks, dus heeft ze mij eruit gehaald met een handdoek en op een t-standaart gezet en zo laten zitten, niet meer in de kooi. En dat ging heeeel goed, na een paar dagen oefenen stapte ik op de stok, en dat s'morgens vroeg, mijn vrouwtje stond helemaal gek te doen....... begreep er niks van, ik wist echt wel dat ik het kon hoor al vond ik het eng toen. Nu komt ze me heel vaak halen en dan gaan we lekker buiten zitten, ik op de tafel en zij erlangs en dan gaan we samen oefenen. We zijn nu bezig om mijn vleugels te spreiden zodat ze er beter bijkan als ze weer geknipt moeten worden. En elke keer als ik wat goed doe krijg ik lekker een klein stukje juvenille en daar doe ik alles voor.......jammmmiieee Dit was zo'n beetje mijn voorgeschiendenis van mij en nu gaan we beginnen aan mijn dagboek.
|