|
woensdag 23 september
Vooreerst wil ik alle menselijke tweepotertjes bedanken die me aangemoedigd hebben om in actie te schieten.
Die mogen voortaan best wel trots zijn.
Op zichzelf, maar... vooral op mij!
Want, ... ik heb gisteren een zéér moedige daad gesteld.
Tegen mijn principes in en op risico van mijn eigen hachje.
Mag je gerust weten.
Ik heb namelijk onze ouwe doos gisteravond stevig in de vinger gebeten.
Ernstig doorgebeten, zeg maar.
Hola, hola... daar!
Wees niet te snel met je commentaar, graag.
Ten eerste, heb ik haar niet zomaar gebeten.
Beslist niet!
Ik had redenen genoeg.
Zoals je weet, kreeg ik niet eens meer de kans om op onze tokkeldoos te komen.
En dat is meer dan een grondige reden, of niet soms?
Ten tweede,... wat kan ik toch aardig tellen, zeg!... heb ik me niet vergrepen aan haar gekwetste vinger...!
Dat was toch mooi van me!
Geef eerlijk toe!
Ze heeft echter geen kik gegeven, hoor.
Ik zag best wel hoe ze haar ogen dichtkneep... en zelfs even op adem moest komen, nadien.
Haar jongste zoon, de zeerob, was er ook getuige van.
Heeft ie haar ook nog geprezen om haar dapper verbijten van de pijn, de sukkel.
En nou wil ik helemaal niet pochen, maar euh... ik heb knap werk geleverd, hoor!
Ze had meteen na de beet een stevig homi... homo... hema... een bloeding, zeg maar.
Een halfuur na mijn optreden, zag ik ze nog zitten wrijven over haar vinger.
Hihi... die zat meteen goed dik, zeg!
En deze morgen, toen ze ons eten gaf, zag de bewuste vinger er best wel blauw uit...
Maar, je kent me... vlak na de beet, heb ik de ouwe knar stevig opgevreeën.
Nee, zeg!
Ik neem geen risico's, hoor!
Ze geeft me mijn voeier, mijn drinken, mijn speeltjes.... dat besef ik maar al te goed.
Dus, heb ik, meteen nadien, mijn best gedaan om weer op een goed blaadje te komen.
Wat dacht je?
Kaikoo is uitgeslapen... hihi.
Effen haar oorlelletjes bijgeknabbeld, wat kusjes gegeven (bwah... ik mag er niet te lang bij stilstaan)...
En het pakte meteen.
Ze was meteen weer helemaal in haar ouwe doen.
Dus, deze morgen stond het eten er... het drinken ook.
Niks aan de hand, dus.
Aan haar hand wel... een flinke beet, ja!
Maar euh, ... heb je het intussen al gemerkt?
Ik mag weer op de doos.
Begrijp me nou niet verkeerd.
Op mijn tokkeldoos...!
Viezerd!
Kaikootje 1
|
