In een ander topic maakte ik al melding van het feit dat ik een nieuw huisgenootje erbij heb: Yiska, de Panamablauwvoorhoofdamazone van 30 jaar!! Hij komt bij de moeder van mijn buurvrouwtje vandaan, zat daar 8 jaar in een te kleine kooi. Vóór hij bij haar kwam zat hij bij een oude vrouw die de hele dag de doek over de kooi deed, haar man was overleden en ze kon er niet meer tegen. Die kooi daar was nog kleiner dan deze!!  Ik had al eens gezegd, het lijkt me zo gaaf om die amazone van je moeder tam te maken!! Toen de gaai weg moest bij haar moeder wegens samenwonen, dacht ide dus meteen aan mij! Yiska kwm hier op Oudejaarsdag! Ik schrok toch nog van de kleine kooi, de zonnepitten in het bakje (de vrouw zei: er zitten ook nog pinda's in hoor!!), geen speeltjes in de kooi, een vergroeide snavel en veéél te lange nagels!

De kleine kooi waar hij in zat.

En de staart

Snavel en nagels...

Inmiddels ben ik met hem naar Verstappen geweest. Die heeft de nagels geknipt, de snavel bijgewerkt en gewiekt. Poepje was goed. Bloed afgenomen en inmiddels weet ik dat Yiska een mannetje is.

De naam Yiska betekent: the night has passed.. Er zit een verhaal achter. Ik zit in een rottijd door mijn scheiding. Van mijn ex mocht ik nooit een tweede erbij!

Yiska bleek op mannen te vallen, want bij mannen reageert hij zéér enthousiast. Mij viel hij aan!

Uiteraard heb ik me niet af laten schrikken en inmiddels (gehuisvest in een jock-kooi, met speeltjes) zit hij op de pellets en begint me aardig te vinden. Ik neem hem gewoon op de blote hand en sinds een paar dagen reageert hij op mij ook enthousiast! Als ik zijn koppie krauw gaat hij ern helemaal in op, maakt geluidjes en zegt "ja" tussendoor!! Ik ben erg blij met hem, het wordt steeds leuker!!

Mooie snavel he?

Op de ruimere kooi!!

Wat een poepie is het toch...