Vier oktober 2007,

Wij hebben een nieuwe papegaai en volgens de kweker is het een meisje. We noemen haar Loesje. We gaan er voor het gemak maar van uit dat het inderdaad een meisje is en mocht het later toch een jongen zijn dan zal het hem niet uitmaken dat hij Loesje heet.
Loesje is nog maar 10 weken. De kweker heeft ons een lijstje meegegeven hoe we voor Loesje moeten zorgen en daarin staat vermeld dat Loesje om de acht uur met een spuitje pap gevoerd moet worden. 's Avonds om half 12 maak ik haar pap klaar en door middel van het spuitje wordt Loesje gevoerd. Dit gaat gelukkig zonder problemen en als alles op is zet ik haar op de bodem van haar kooi. Midden in de nacht, om ongeveer drie uur, ga ik nog even naar haar kijken. Ze slaapt lief en ik probeer ook lief verder te slapen. In mijn hoofd spoken allerlei rare en naar gedachten rond. Een baby van maar 10 weken geeft toch wel wat zorgen en nog veel meer vragen.

Vijf oktober,

Wij zijn gewend om door de week om kwart over zes op te staan. Loesje slaapt nog steeds als wij in de kamer komen. Op een gegeven moment wordt ze wel wakker en maakt zachte geluidjes. Om half acht is het tijd om haar te voeren en te wegen in het schaaltje van het keuken weegschaaltje. Ze weegt ongeveer 475 gram. Volgens mij is dat voor de grijzeroodstaart niet echt weinig en zeker niet als je nog maar 10 weken bent.
Enkele dagen geleden was ik het Fluffies forum op het Internet tegengekomen en vond daar veel nuttige informatie over jonge baby Grijsje's. Eigenlijk vind ik het woord baby wel een beetje vreemd want volgens mij is een jong vogel beest gewoon een kuiken maar goed we noemen Loesje voorlopig nog maar baby.
Mijn man en ik natuurlijk ook zijn erg gecharmeerd van Loesje. Ze vindt het erg gezellig om bij ons te zitten en tegen mijn man keuvelt ze gezellig.
In de dierenwinkel hebben we trosgierst en enkele speeltjes voor Loesje gekocht. Loesje reageert erg leuk op haar balletje met een belletje erin.

Zes oktober,

Vanmorgen heb ik toch maar voor de zekerheid de wekker om kwart over zeven gezet. Mijn man hoeft er namelijk niet zo vroeg uit en normaalgesproken slapen we op zaterdag uit. Loesje begroet me vrolijk met haar gekeuvel maar ze geeft absoluut niet de indruk dat ze wel eens honger kan hebben. Het voeren gaat zonder problemen en daarna neemt Loesje gezellig mee in mijn woonkamer bed. Loesje vertelt me hele verhalen en ondertussen werk ik met de spraakherkenning van de PC. Als ik Loesje op een gegeven moment terugzet in de kooi begint ze te eten van de trosgierst. Ze probeert op de tralies van haar kooi te klimmen. Omhoog gaan is niet echt een probleem maar omlaag gaan is nog wel heel erg moeilijk voor haar. Gelukkig is ze nog maar een klein stukje omhoog geklauterd als ze omlaag valt. Wij houden haar heel erg goed in de gaten en als Loesje naar ons idee te hoog klautert wordt ze weer omlaag gezet.
Ondertussen probeer ik haar ook op mijn hand plaats te laten nemen. Ik zeg er iedere keer keurig opstappen bij. En als ze weer van de hand af moet dan zeg ik tegen haar dat ze moet afstappen.
Loesje poept op een dag heel wat af en iedere keer zeg ik dan tegen haar "better go now" in de hoop dat ze in de toekomst dit zelf zegt als ze moet poepen en dat ik haar dan op tijd in de kooi kan zetten.

Zeven oktober,

Het is buiten heerlijk weer en we gaan met de honden dan ook genieten van dit heerlijke weer. Tijdens de wandeling stelt mijn man voor om Loesje volgend voorjaar ook mee te nemen tijdens de wandeling of fietstocht. Ik vind het een goed voorstel en eenmaal thuisgekomen ga ik op Internet op zoek naar een reiskooi. Via marktplaats vind ik een handelaar die in zijn advertentie had gezet dat de draadkooi ook op zondag opgehaald kan worden en dat doen we dan maar.

Acht oktober,

Ondertussen klautert Loesje al aardig handig rond in haar kooi. Het gaat gelukkig erg goed met haar en mijn zorgen om haar nemen een beetje af en genieten wij heel intens van haar.

Negen oktober,

Vandaag moeten wij naar Zuid-Limburg en zijn minimaal zes uur van huis. We besluiten om Loesje in een reiskooi mee te nemen en onderweg zit Loesje gezellig in haar kooi bij mij op schoot. In het begin moet ze nog wel even wennen aan het gehobbel van de bus. We moeten enkele keren over een verkeersdrempel en zeggen dan hardop tegen haar dat er een hobbel komt. We proberen haar het een en ander alvast aan te leren voor in de toekomst. We zijn namelijk echt van plan om Loesje veel vaker in de bus mee te nemen. De eerste paar uur slaapt Loesje niet maar als ik eenmaal inslaap ben gevallen gaat Loesje ook slapen.

Tien oktober,

Loesje wordt duidelijk steeds sterker in haar pootjes. Ongelofelijk hoe snel Loesje vooruitgaat. Het wordt ook hoogtijd om foto's van Loesje te gaan maken. Tijdens het fotograferen merk ik ook hoe snel Loesje sterker wordt. De eerste paar dagen gleed ze gewoon uit op de grindvloer maar nu komt ze zeer snel naar me toe gelopen. Op mijn pc zie ik dat ik prachtige foto's heb gemaakt maar als ik de foto's even later terug wil zien is er nergens meer iets te vinden. Gelukkig is me dit nog nooit eerder overkomen en zelfs het geheugen kaartje is op raadselachtige manier leeg geraakt. De foto's werden ook op een vreemde manier aan me getoond op de PC. Ik besluit direct nieuwe foto's te maken van Loesje en al zeg ik het zelf die zijn ook wel leuk geworden.
Loesje probeert trouwens ook al enkele dagen te gaan vliegen. Ze kan heel fanatiek met haar vleugels fladderen maar omhoog komen lukt haar nog van geen enkele kant.