Nu we al een maandje bij elkaar wonen vind onze mams het tijd voor een update.

Samen vertellen
Wij, DeeDee en Timo doen echt alles samen. We eten samen uit hetzelfde bakje, jagen elkaar uit dat bakje en spelen tikkertje wie er dan weer in mag.
We gooien daardoor de zaadjes uit de bak, want soms vinden we het ook leuk om er in te gaan dansen.
Onze mams vind dat niet zo leuk want daardoor vliegen de zaadjes overal naartoe.
We spelen ook altijd met hetzelfde speeltje en schommelen samen op de schommel. Dan kan ook want onze schommel bestaat uit 2 etages.

Timo vertelt
Ik ben nog steeds aan het groeien, want af en toe krijg ik nog wel eens een hapje extra van DeeDee.
Ik schooi dan net zo lang totdat ze rare bewegingen gaat maken met haar koppie en dan krijg ik voorgekauwd voer, rechtstreeks uit haar bekkie.
Haha da's best lekker hoor en gemakkelijk bovendien. Onze mams vind dat minder leuk, want daardoor is DeeDee toch wel wat grammetjes afgevallen.
Tja wat wil je ook, ze geeft haar eigen eten aan mij. Maar onze mams noemt DeeDee ook wel een ADHD vogeltje, want ze is echt de hele dag bezig.
Soms doet DeeDee dingen die ik nog niet zo goed durf of wil. Zo springt ze vrijwillig onder de kraan of in bad, echt maf jòh, want dat wordt ze kletsnat.
Onze mams wil graag dat ik dat ook ga doen, maar voorlopig blijf ik liever droog, tenzij ze met dat stomme witte nevelding aankomt, dan spuit ze me gewoon nat.
We slapen ook altijd in hetzelfde tentje en dan mag ik altijd kiezen in welk tentje we gaan slapen.
DeeDee houtd dan de wacht, ze slaapt vooraan in het tentje, kan ze de boel goed overzien

DeeDee vertelt
Mams heeft altijd van die maffe ideeën. Zo heeft ze laatst een sloopschommel gemaakt. Huh zul je zeggen wat is nu weer een sloopschommel.
Mams was druk aan het wilgentakken knippen buiten. Daar maakte ze kleine stukjes van en die vlocht ze tussen sisaltouw. Daar maakte ze een touwladder van.
Nou dat was heerlijk zeg, stokjes die je mag slopen en uit de touwladder mag prutsen. Het allerleukste is om ze stuk voor stuk eruit te halen.
Geeft niets zegt mams dan, ga maar lekker je gang, er zijn stokjes genoeg.

Oh ja en toen kwam ze met één of ander bio geval aan zetten. Daar gingen allemaal zaadjes in die ze nat ging maken.
Dus ik maar wachten op de pret, maar die kwam helemaal niet.
In plaats daarvan verdween dat bio ding op de vensterbnk en moest ik een paar dagen wachten.
Toen er allemaal van die groene spruitjes te zien waren, toen werden die spruitjes gemixt met eivoer en mochten we dat op gaan eten.
Haha, wat een pret zeg. Eerst gooide ik die spruitjes groen alle kanten op, de hele kooi lag vol.
Ik pakte ze beet, slingerde met mijn kop en weg waren die rare groene dingetjes.
Toen kreeg ik in de smiezen dat die vreemde groene spruitjes eetbaar zijn. Het was wel even wennen, maar dat is toch lekker zeg.
Ik riep een paar keer heel hard naar Timo dat dit echt lekker is. Maar och die sufferd wilde nog niet eens proeven.
Net zoals badderen en zwemmen, dat wil Timo ook nog niet.
Appel vind hij vreemd, paprika vind hij vreemd, trosgierst dat gaat dan nog, maar verder gedraagt hij zich soms als een halfzacht ei.
Pff, ik heb nog heel wat op te voeden.