In Dijon aangekomen zagen we op het perron (wachtend op trein naar Is-sur-Tille) twee mensen met reiskooitjes –

het was makkelijk te raden waar ze naar toe gingen. Dat waren Nina met Borre en Isabel uit Portugal met Bébé. 

Meeste mensen verbleven op de boerderij waar de bijeenkomst was, maar ik ben toch blij dat wij voor een hotel hadden gekozen:

Het verblijf op de boerderij was toch erg eenvoudig met 5 man per elke 5m2.   Ik vond de sfeer wel heel authentiek en informeel.

Hier volgen een aantal foto'van de boerderij en omgeving om jullie de sfeer te laten proeven.

Dit is de gigantische overdekte manege waar we de drie dagen met z'n allen hebben "geleefd",

alle lezingen en "hands on" trainingen gehad.

In deze informele sfeer hebben we met iedereen inclusief sprekers eindeloos kunnen praten,

ervaringen en kennis uitwisselen en gewoon chillen.

Dit was allemaal vergezeld van twee op de boerderij wonende en vrij rondvliegende blauw-gele ara’s.

Christine, de eigenaresse van de boerderij en die ara’s

heeft gezorgd dat onze aankomst en verblijf zo comfortabel mogelijk waren

Bébé uit Portugal is een ervaren vlieger, hier snoepend van onrijpe kersen.

Wat is dat toch moeilijk om een Amazone tussen de bladeren te ontdekken!

De sprekers hadden hun best gedaan om inhoudelijk er een top-seminar van te maken. De rode draad door het hele seminar was trainen met "positive reinforcement". Susan Friedman (www.behaviorworks.org) gaf de hele dag cursus over basis van gedragsanalyse en trainingsmethoden. Ik wist er veel van maar het was erg goed om dat te verversen en natuurlijk nieuwe concepten te leren.

Het was echt bijzondere mogelijkheid om 3 dagen lang met Susan te kunnen spreken, discussieren en ervaringen/kennis uit te wisselen.

Sue Tygielsky had niet alleen een ontzettend interessant inhoudelijk verhaal over haar trainingsmethodes (ze traint professioneel roofvogels en papegaaien voor shows), maar was ook een heel leuke mens om te leren kennen.

Vrijwel alle sprekers benadrukten de verantwoordelijkheden bij het trainen van vrije vlucht. Eerst HEEL VEEL trainen binnen (en dat moet 100% goed zijn), daarna het liefste in grote vlucht/voliere buiten (en dat moet dan ook 100% zijn) VOORDAT je aan echt vrije vlucht begint. Evalueren van vogel (soort, geschiedenis, conditie), evalueren omgeving (roofvogels, blote hoogspanning kabels, evt plaatsen waar je de vogel uit het zicht kan verliezen (dichte beplanting).

Indrukwekkend was ook het verhaal van Markus von Kreft, hij is een kweker en trainer. Hij laat zijn broedkoppels ook vrij vliegen. Het heeft hem 2 jaar trainingen gekost, maar hij laat nu zijn 20 vogels gewoon vrij in en rond de tuin vliegen, en naar zijn eigen zeggen is hij nog geen één vogel kwijtgeraakt. In zijn tuin nestelen ook kraaien, die waarschuwen zijn papegaaien als roofvogels in de buurt komen.

 Maar niet iedereen vond het vrijvliegen spannend. Borre viel in slaap.

Ook Dudu had iets beters te doen dan naar het verhaal luisteren.

Organisatie, jammer genoeg, was beneden niveau.

Het was door de organisatie besloten om het hele seminar tweetalig te houden (Engels/Frans), dat betekent dat elk praatje 2x zo lang was en elke verhaal voortdurend onderbroken was door de vertaling. Dat was erg storend. Bakje koffie “van ontbijt” kon je later de hele dag door voor 1€ (!) aanschaffen – dat heb ik op congressen nooit meegemaakt (water en koffie/thee zijn altijd gratis). Er was geen gedetailleerd programma uitgedeeld, geen lijst van deelnemers, geen sociaal avondprogramma en geen afscheidsborrel. Wij hoopten er toch een beetje vakantie van te maken, maar in Frankrijk, Bourgondië ! er was geen wijn bij het eten! Nou ja, een groepje fransen en de organisatie hadden wel wijn op hun tafel, rara…

Nou, ja dat mocht de pret niet drukken en we kwamen terug met veel inspiratie en veel nieuwe vrienden.

In plaats van de borrel kregen we als afsluiting eieren uit de lucht vallen!

Dat was indrukwekkend! Opeens begon er een zware storm met hagel.

Moeten jullie dat zien!

Dat zijn echt eieren!!!

Misschien wordt het volgende seminar in 2008 in Nederland gehouden en dan hoop ik dat Mark en ik ook wat zullen bijdragen dat de organisatie ook op topniveau is.