Hier zie je de Moeder van Roebie en Roebie zelf is hier nog een lief wit eitje. De komende nacht 1 op 2 november 2004 is Roebie er uitgekomen.

Is het geen scheetje. Zo kaal nog en alleen wat donsjes. Toen was er ook één klein groen puntje te zien. We wisten vanaf dat moment dat het een jongetje was.

Hier zijn broer en zus 10 weken jong. Na enkele dagen konden we hem op komen halen. De groene is Roebie de Rode pop is Jealous.

Een echte knuffelkont. Haast één jaar is Roebie hier. Speeld graag op zijn rug en het liefts met een cocacoladopje of zijn tuperwarebakje. Het dure speelgoed speld hij ook mee hoor, maar je hoef niet altijd alles duur te kopen. 

Prachtig als je toch al die dingen die niet mogen lekker wel kunt doen. Ze kunnen natuurlijk wel handoeken neer leggen, maar ik til ze gewoon met mijn pootje en snavel op tot ik er onder kan komen.

En iedere dag lekker drogen als ik onder de douche vandaan komt.

Sinds twee weken ben ik een echte vrije Edelpapegaai geworden. Ben voor het eerst sinds mijn leeftijd van 11 weekjes weer gewiekt en mag nu met mijn paps en mams mee naar buiten. Wegvliegen kan ik niet meer. Heb nog even bij wat vriendjes gezeten op een mooie prikstok van Villa Filou. Heerlijk zo buiten.

Dit was even in vogelvlucht (leuke zinsval) mijn verhaaltje van af ik in het eitje tot vandaag. Mijn ouders hebben zelfs een eigen site gemaakt over mij, waar al 100 mensen komen met ook een vogel. Praten ze over alle dingen

Volgende keer ga ik weer nieuwe dingen vertellen hoor.

Mag morgen mee naar mijn opa en oma's. Die hebben mij nog nooit in het eggie gezien, omdat ze geen trappen meer kunnen lopen. Dus ga ik op vaderdag maar naar hun toe. Kan nu toch lekker buiten op de hand van Heleen of Willem zitten. Ze wonen vlak bij, dus gaan we gezellig wandelen.

Groetjes,

Heleen, Willem en Roebie de Edelpapegaai.