Als ik Joske op de grond zet dan is het eerste wat hij wil doen terug bij mij op mijn arm komen.  Hij zit niet graag op de grond.  Als mijn man dan bij ons op de grond komt zitten dan ineens ziet hij papie graag hoor, jaja, dan gaat het niet snel genoeg.  Hij loopt dan naar hem toe en dan gaat hij "paardje rijden" op papie zijn rug.  Dat is nu eens superleuk volgens hem.  Uiteraard kan mijn man geen nee zeggen, als je weet dat hij hem anders soms niet mag aanraken. Voor Joske is mijn man zijn redding om van de grond weg te zijn en voor mijn man is het een moment dat Joske toch zelf bij hem komt, ja, wat moet ik daar dan tussen komen?

Dan ben ik ineens niet meer van tel, nee, want bij mij mocht hij niet komen.

Zie maar:   Omdat papie hem "gered" heeft dan mag ineens wel veel van Joske dus kan ik ze toch beter gewoon even laten genieten alletwee.