Joske ziet graag onze hondjes, soms toch.  De ene moment steekt hij zijn snaveltje door de tralies om een kusje te geven aan de honden als ze aan zijn kooi komen kijken en het andere moment is hij het liefst plaagbeest en probeert hij een oor te grijpen als er één van de 2 in de zetel ligt en te dicht met hun oor bij zijn tralies ligt.  Gelukkig kunnen de honden heel veel verdragen en doen ze niks terug naar Joske.  Nu was Joske benieuwd waar onze Berner was en waarom die niet in haar bench zat toen hij vrij was dus moet hij dit toch wel even van dichterbij gaan bekijken.  Misschien hoopte hij wel dat ons Zyta hier zou zitten want die doet Joske altijd schrikken als we thuis komen.  Joske is dan aan het slapen of rusten en als Zyta ons hoort dan springt ze rond in haar bench en schrikt Joske altijd dus hoopte hij misschien van haar hier te treffen en even duidelijk te maken wat hij ervan dacht dat ze hem altijd zo doet schrikken met haar gek doen.

 Ik zie ze echt niet zitten, heb ik toch brute pech hé.  Nu had ik mijn kans.

                                                          Toe, haal Zyta eens en zet ze eens in haar bench, zou ze toch echt ook eens willen laten schrikken zoals ze bij mij doet.

Sorry Joske, zal niet lukken, misschien volgende keer meer geluk. Kleine deugniet