Oké, we geven het toe, we zijn er nog niet helemaal maar in alle eerlijkheid moet ik wel zeggen dat de camera een enorme afleiding was.  Normaal gezien legt Joske zijn "apportje" mooi in mijn hand als ik zeg "dank u" maar met de camera erbij had hij precies de indruk dat hij ermee weg moest lopen.  Niet zo erg maar wel komisch.  Beetje jammer dat we de oefening niet tot een goed einde konden brengen maar blijven oefenen, we zijn nog maar een paar dagen bezig hiermee.

Bij het volgende filmpje was hij eerst echt volledig onder de indruk van de camera maar ging dan toch weer door met wat hij zou "moeten"

Ja, hij is nog geen volleerde apporteerder maar alle begin is moeilijk.  Met een camera erbij is het toch nog altijd net iets moeilijker heb ik toch weer ondervonden.  Maar, hij vond het toch weer zo gezellig om er vandoor te kunnen gaan met het speeltje. De kleine deugniet.