Kwaad dat ik ben, echt kwaad, al is het vandaag al een beetje beter maar gisteravond was ik echt woedend hoor.  Ze nemen mijn reiskoffertje en ik dacht: "Joepie, we gaan op stap."  Ja, mijn poten ook.  De auto in, een dik uur rijden, ik heb mij daar zitten vervelen in de auto en heb alle mogelijke pogingen gedaan om mijn koffertje kapot te bijten en eruit te geraken maar het is niet gelukt.  Oké, de auto stopte en we gingen ergens binnen, die plaats had ik precies nog eens gezien maar wel heel erg lang geleden.  Toen kwam daar een man binnen en toen wist ik het weer.  Dat is mijn eerste adoptie-papa.  Die man heeft mijn eerste papje nog gegeven.  Wat kom ik hier doen?  Zijn ze mij beu en moet ik terug hier blijven?  Ben bang!  Mijn koffertje ging open, baasje haalt mij eruit maar ze denken toch niet dat ik ga wachten tot ze mij hier rustig kunnen achterlaten zeker, ik vlieg hier weg .  Oei, ik kan niet weg, geen raam of deur die open staat, oké baasje, pak me maar.

Maar wat nu, nu pakt die man mij, nee hoor zomaar niet.  Dan kennen ze Joske nog niet.  Even mijn snavel testen, verdorie, die is slimmer dan ik dacht, kan niet aan zijn handen. Hé, wat doet die nu???!!!! Ik maar schreeuwen en schreeuwen maar die man was niet bang van mij en ik kon niet weg want die had mij precies in een ninja-greep.  Pijn had ik niet maar kon geen kant uit.  Wou terug bij mijn baasje. Hola, wat gaat die nu doen, doe die schaar weg, stoute meneer, aiai, knip knip, zeg blijf van mijn mooie vleugels af!!!!! Weet jij wel hoe lang ik hiervoor heb moeten sparen en dat ik tegen de muur opvlieg zo heel nu en dan is mijn probleem, BLIJF DAAR AF!

Lap, hij wou niet luisteren en ook mijn andere vleugel werd gekortwiekt.  BEN BOOS.  Dan wou hij nog eens over mijn kopke krabben maar niet met Joske hoor.  Hap en hij hield zijn handen al snel bij zich.  Snel naar baasje, die maakt mij niet bang.  Ik ga aan haar jas hangen met mijn snavel en als ze mij in mijn koffertje willen steken zullen ze nog heel veel moeite moeten doen.  Heb het ze niet makkelijk gemaakt hoor om mij in dat koffertje te steken want ik wou bij baasje blijven "hangen" aan haar jas.  Was knap om te zien hoor. Als ze mij aan mijn pootje had getrokken naar beneden en naar boven dan was haar jas open en dicht gegaan en bleef ik nog steeds hangen, ik was de rits - opener, hihi.  Gelukkig gingen we daarna terug naar huis.  Thuis was ik even boos op baasje maar dacht dat dat terug stoute meneer was en hapte naar baasje, was nog een beetje bang maar had al snel door dat het baasje was en heb het dan snel goedgemaakt want het was niet mijn bedoeling om baasje pijn te doen maar ze begreep het wel hoor al was ze eerst een beetje boos maar na mijn making up kusje was alles terug in orde.  Ik heb nog vooral zitten poetsen in mijn kooitje en zielig doen ook maar daar trapten ze niet in.  Vandaag ben ik al terug vrolijk maar toen ik deze morgen uit mijn kooitje kwam vond ik het toch raar dat ik niet kon vliegen.  Kijk maar:

Zie wat ze met mijn knappe vleugeltjes gedaan hebben!

Voel mij precies een mislukte kip.

 Wat zeg je baasje, vliegen gaat niet meer, wel dan zal ik blijven oefenen tot het wel weer gaat.