Ons Zyta moest vandaag naar de dierenarts om de inspuitingen te laten zetten onder verdoving voor haar pijnlijke schouders.  Uiteraard is het niet leuk als je je hond daar zo ziet liggen maar op dat moment heeft ze tenminste geen pijn.  Ze moesten haar verdoven omdat de inspuitingen tot op het bot moesten gedaan worden en dit te pijnlijk zou zijn voor haar.  Dus een prikje om te kalmeren en dan even terug de wachtzaal in.  Na een paar minuten was die al helemaal in dromenland en moest ze nog verdoving krijgen.  Ze werd naar binnen gedragen want lopen kon ze al niet meer, enkel haar ogen nog even opendoen en haar staartje die niet stilstond gaven aan dat ze nog niet helemaal van de kaart was.  Dus nog een prikje en al snel was ze vertrokken.  Dan die inspuitingen, niet min hoor, de juiste plaats vinden.  Blijkbaar heeft ze nog amper vocht aan haar gewricht.  Omdraaien en andere schouder juist hetzelfde.  Daarna in de auto moeten leggen en Spike op mijn benen moeten nemen want Zyta nam alle plaats in want die was nog helemaal in "paradise".

Nu zijn we ondertussen bijna 2 uur thuis en moesten we Zyta warm houden omdat ze teveel afkoelt van de verdoving.  Dit is hoe ze er op dit moment bij ligt:

 Toch maar voor alle zekerheid van die doeken ingelegd voor moest ze plassen want met verdoving weet je dat allemaal nooit.  Een dekentje erop en dicht bij de verwarming. 

Ik heb er medelijden mee maar we moeten erdoor nietwaar, we doen het toch alleen maar om haar te helpen. Wat ben ik toch een softy