Het is dan zover. Ik heb vandaag 10 maart gekeken en ik ben de trotse "vader" van 2 jonge jardines. Ik heb een foto gemaakt en heb ma jardine weer snel met rust gelaten bij de jonkies. Als je goed kijkt tussen de veertjes en donsjes zie je 2 grotere donsjes en dat zijn ze.

Mooi he

Hier zijn ze weer, maar nu op 17 maart dus 1 week oud, je ziet dat ze al 2 keer zo groot zijn. Het zijn nog steeds donjes, maar toch al dubbel zo groot

 Hier zijn ze weer, maar nu op 24 maart dus 2 weken oud, je ziet dat ze goed groeien en het lijkt al wat meer op een gaai

Omdat ze niet helemaal goed te zien zijn in het nestje even in mijn hand, gebroederlijk naast elkaar

En gebroederlijk op elkaar, even rusten op zijn broer (of zus), makkelijk hoor zo'n kussen.

Even een tussenstand, ondanks dat ik dat niet zou doen, maar er is een reden voor. Ik heb het oudste snuitje geringd bij 2,5 week oud. Dus een foto

in het nest en een met zijn ring om

Het is weer tijd voor de wekelijkse update. Het is vandaag 31 maart en de jongen zijn nu precies 3 weken oud. Ik heb vandaag snoetje ook geringd, dus nu hebben snuitje en snoetje allebei een mooie blauwe ring om. Ze gaan zich nu ook als papegaaien gedragen en niet als een natte vaatdoek. Ze zaten mooi recht in het nestblok ipv plat op hun bolle buik te liggen.

Ze zijn ineens een stuk groter en mijn toespraak tegen mamagaai en papagaai heeft geholpen. Ik had ze namelijk verteld om wat meer te gaan voeren en ook klimop te geven, zodat snuitje en snoetje harder zouden gaan groeien, nou dat is dus gelukt.

Ze passen nog net op mijn hand en tonen vol trots hun ring.

Is dat een mooie lieve aanblik of niet  zo kijkend door hun spleetje. De oogjes zijn nog niet helemaal open, maar hij lijkt al wel te lachen. Het lijken nu nog een beetje Chineesjes, maar volgende week zullen ze wel kunnen kijken.

Ik hoop dat de fans van babyvogels weer aan hun trekken gaan komen met de volgende foto's. Ze zijn vandaag precies 4 weken oud en de oogjes zijn open, hoewel nog twijfelend. Dat kleine lachje van vorige week was geen ongelukje, het zijn gewoon 2 lachebekkies. Deze keer deden ze schateren van het lachen, Joost mag weten wat er zo lollig was.

Nog even bij mij in mijn hand, zal wel de laatste keer of een van de laatste keren zijn dat ze dat dat met zijn tweetjes gelijk kunnen, want ze groeien als kool. De stoppeltjes op de koppies staan klaar om open te springen.

Als afsluitertje nog even eentje met een glimlach. lekker brutale koppies he. Tot volgende week en de groetjes van snuitje en snoetje.  

We zijn weer een week verder en let bij de foto hieronder op de verschillen, niet stiekem kijken bij de tekst eronder.

De verschillen zijn:

1. Ze zijn weer iets kleiner

2. Het zijn er ineens 3

Inderdaad goed geraden, mijn andere nestje, die met zijn drietjes zijn. Deze zijn nu 3,5 week oud.

Nu dan weer de wekelijkse foto's van snuitje en snoetje. Ik moet wel opmerken dat snoetje al begint te puberen, ondanks dat zij de kleinste is. Ze heeft al een beetje een grote mond en doet een beetje klagen tegen de flits. Het kan natuurlijk ook sterallure zijn.

Mooi he dat ze al groene veertjes op de kop gaan krijgen. Ook de slagpennetjes komen al een beetje open, tenminste bij snuitje want die is het hardst gegroeit en is denk ik een mannetje, gezien zijn zachte karakter.

De foto is iets minder, maar mooi zijn de groen koppies te zien en de sterallures van snoetje.

Het is nu 21 april en ze zijn nu 6 weken oud, het maken van foto's gaat wat moeilijker, want ze stribbelen een beetje tegen. Ze zijn alle aandacht beu aan het worden denk ik. Samen op mijn hand lukt nu niet meer, want daar worden ze te groot voor.

Eerts een foto in het nestblok van mijn kleine groene monstertjes.

Nu volgt een foto van Snuitje, de grootste en die voorsprong heeft hij nog steeds. Zijn veren zijn het verst ontwikkelt, het schub patroon is al mooi te zien op zijn vleugel.  Het moet haast wel een man zijn, want hij heeft een beetje een kaal koppie van achter. Ma knuffelt hem iets te veel, maar verbied een moeder eens om van haar kinderen te houden.

Nu Snoetje, de ukkepuk, maar ze zit wel als een dame zo deftig op mijn hand.

 Vandaag 26 april zijn ze 7 weken oud. Ik kan alleen snoetje nog op mijn hand stil laten zitten, snuitje is er te eigenwijs voor. Als eerste een foto als ze samen in de blok zitten.

Mooi dat geschubde op de vleugel te zien. Ik vind dat dat het mooiste bij de fantiensis te zien is.. Nu een foto van snoetje op mijn hand, zal denk ik wel de laatste worden, want ze worden groot.

Ze zijn nu 8 weken en het is geen doen meer om foto's te maken, ze zijn echt te eigenwijs en te groot. Het is me gelukt om Snoetje nog een beetje stil te laten zitten. Dit zijn dus voorlopig de laatste foto's. Ik zal als ze uitvliegen natuurlijk nog een foto maken als ze op de stok zitten bij pa of ma. Misschien tussendoor nog 1 foto van de onderkant van de vleugel als die oranje begint te kleuren.

Nu dan voorlopig de laatste foto van Snoetje. Al een hele gaai, zelfs haar staartje is al groot aan het worden.

Ik snap dat sommige teleur gesteld zullen zijn dat er voorlopig geen foto's meer komen van Snuitje en Snoetje. Ik heb echter een verrassing en zal het goed maken. Ik zal een nieuwe pagina aanmaken en kijk daar maar op, de rest vertel ik daar wel.