TAM MAKEN?

Omdat er best vaak vragen komen over tam maken van vogels schrijf ik hier mijn ervaringen en de tips die ik gevonden en gekregen heb.
Je zult er verschillende methodes in terug vinden die vaak goed te combineren zijn.

Het gaat vooral over t tam maken van een wildvang vogel of tam maken van een oudere vogel, want jonge vogels zijn bijna direct tam.
Je kunt sommige van deze tips natuurlijk wel gebruiken als het even minder goed gaat of je tamme vogel minder tam wordt.

Is de vogel heeell bang voor mensen en alles wat er mee te maken heeft, geef hem dan iig tijd te wennen en ga niet te snel.
Wennen wil niet zeggen dat hij jullie niet ziet....maar staar de vogel zelf niet aan.

Aanstaren is nml bedreigend voor een prooidier, net als van voren of van boven benaderen (denk maar aan de manier van jagen van bv kat-achtigen of roofvogels).
Benader dus het liefst vanaf de zijkant en kijk daarbij niet direct naar de vogel.

Een kleinere kooi is in het begin heel handig omdat :
- je hem niet hoeft op te jagen,
- je hem laag kunt zetten,
- hij er eerder zelf uitkomt om bv op de kooi te gaan zitten
- je hem steeds bij je in de buurt kunt zetten.

In de buurt zetten terwijl je andere dingen doet geeft t dier de gelegenheid jou te bekijken, zonder dat je terug kijkt en daardoor zal hij je snel minder eng vinden.
Zelf sleepte ik (wildvang)Tommy echt overal mee naar toe en zette hem in t begin zelfs naast het bed als ik ging slapen, omdat ik dacht...geen enkel roofdier slaapt naast zn prooi . Al snel kon ik Tommy mee nemen terwijl hij OP zn kooi zat en dat was echt ideaal, omdat je dan makkelijker oefent met opstappen.

Dingen die je bv kunt doen zijn:
-Stukje hardop lezen naast de kooi...en af en toe plaatjes laten zien en vertellen wat het is, belonen als hij kijkt en rustig reageert en dan weer verder gaan met je bezigheden. Op die manier kun je ook andere dingen laten zien en als hij minder bang is zelfs vragen of hij t aan wil raken (erg belonen als hij t doet emn niet opdringen als hij t niet durft)
-Kom je in de buurt van de kooi en raakt hij in paniek...blijf staan en negeer hem tot hij rustig wordt en beloon dan door weg te lopen.
Ook kun je voor het weglopen eerst iets lekkers in het bakje doen, of misschien zelfs uit de hand voeren. Loop niet weg als hij in paniek is, want dan heeft zn paniek succes en zal hij het steeds weer doen. Je blijft steeds langer staan als hij rustig is...maar loopt dus nooit weg bij paniek.
-Beetje raar idee mss , maar ik heb op een dag een mouw van een trui (die niet eng raffelt als ze eraan bijten) om 1 van Tommys stokken gedaan als voorbereiding voor het opstappen. Zijn angst heb ik hierbij genegeerd en die ging dus ook snel over.
-leg bv iets lekkers op de kooi en laat de deur open zodat hij er op een bepaald moment zelf uit komt.
- durft hij op een standaard te stappen die je mee kunt nemen...maak daar dan gebruik van.

Savonds als het een beetje duister wordt zijn papegaaien vaak rustiger en relaxter. Dat is dus een ideaal moment om te gaan oefenen met opstappen.
Ik ga er in dit verhaal even vanuit dat de vogel GEWIEKT is. Ongewiekt kan ook, maar dan moet je echt wel meer geduld hebben en kan hij makkelijker vluchten.
Neem je gaaitje liefst op zn kooi (in kan ook...en als hij vliegt moet dat bijna wel) mee naar bv de badkamer of een andere kleine ,rustige ruimte met weinig vlucht mogelijkheden.
Heb je de mogelijkheid een heel klein zwak lampje te laten branden...doe dat dan , maar laat het verder zo donker mogelijk.

Zet de kooi (of standaard) op de grond (wurm eventueel zonder je iets van paniek aan te trekken rustig de vogel uit zn kooi, of zet de kooi op zn kop...van de bak af, dus met de opening van de onderkant naar boven...maar fijner is het als hij er zelf uit komt)
- Kijk je vogel niet te veel aan en blijf zelf heel rustig en doe alsof je heel zeker bent van je ding.
- de 5 stappen kun je hier ook gebruiken. Dat kan bv zo...1)pak iets, speel er een beetje mee en bekijk dat zelf geintresseerd 2) zie dan ineens je gaaitje. Spreek hem aan en bewonder hem (hoi lieve Coco wat heb jij mooie groene veertjes), 3) vertel wat je hebt (kijk coco dit is een blauwe tandenborstel ofzo) en 4) vraag naar het ding te kijken, of aan te raken..erg belonen als hij dit doet. Is hij bang...leg t dan aan de kant , zeg niks, stel niet gerust en negeer zn angst. Als stap 5 probeer je hem op te laten stappen
- hou je arm voor zn borst (net onder zn kop) en duw zachtjes tegen zn borst. Paniek? niks aan de hand, probeer het rustig nog eens , eventueel vanaf stap 1,lukt het allemaal echt niet? toch rustig blijven, stapje terug doen en niks van aantrekken...rome is ook niet in 1 dag gebouwd en morgen is er weer een dag .hahaa
-stapt hij wel op, beloon dan met je stem en kijk naar zn reactie...is hij erg bang laat hem dan als beloning direct weer op zn kooi stappen en beloon weer als dat rustig gaat. Springt hij eraf, dan negeer je dat, maar probeer je het de volgende keer voor te zijn door hem eerder van je arm af te laten stappen.Durft hij iets meer, dan kun je je arm bv een stukje omhoog bewegen en daarna weer af laten stappen.
- Oefen dit iedere avond, maar niet te lang en laat je niet uit het veld slaan door mislukkingen. Echt waar...binnen de kortste keren stapt hij echt wel op!!!

Heb je een grotere gaai of ben je bang voor bijten , dan kun je ook een opstapstok gebruiken. Off...en dat deed ik . Je doet een flinke krant in je mouw zodat je iets zekerder bent...bijten is immers gewoon niet fijn, maar angst werkt ook averechts.

Lukt het beter met opstappen, dan voeg je bv het commando OP eraan toe (en bv AF bij afstappen) kun je gaan oefenen met opstappen van je ene op je andere arm en voorzichtig een paar stapjes lopen. Valt je gaaitje snel van je arm, hou hem dan laag zodat hij niet te hard valt en ga in kleine stapjes die je natuurlijk geweldig vindt . Ieder vertrouwen is geweldig en met kleine stapjes kom je er wel. Beloon al die tijd met terug zetten op zijn kooi...want DAT is wat hij wil. Tast geduldig af wat wel en niet gaat en probeer dat te voorspellen zodat je niet TE snel gaat en je van de ene succes in t andere succes rolt. Langzaam bouw je het uit met lopen, uit de badkamer, de trap af lopen, opstappen in een andere ruimte, opstappen bij andere mensen etc etc. Tijdens t wandelen kijk je hem niet steeds aan, maar vertel je bv over dingen en laat je iets zien, of aanraken.

De rest van de tijd is hij nog steeds veel in je buurt, in of op zn kooi of speelstandaard/boom en laat je hem regelmatig dingen zien en voelen waarbij je angst negeert, niets opdringt, maar ieder dingetje (hoe klein het ook is) dat hij wel durft beloont. Natuurlijk kun je ook regelmatig iets lekkers aanbieden zoals een stukje fruit oid. Zolang de angst groot is zou ik de ruimte wel beperken en hem niet in een enorme kooi of op een giga klimboom zetten...hoe mooi dat ook is. Er komt snel een tijd dat hij daar wel in of op kan en ook dan opstapt of bij je komt. Je kunt ook laten zien dat jij niet bang bent door je hand in een strakke vuist aan te bieden en hem die zachtjes aan te laten raken. Zo kan hij niet snel bijten, maar went hij wel aan je hand en weet hij dat je niet bang bent.

Geef de moed nooit op!!! Mij is de moed ook wel eens in de schoenen gezakt omdat ik dacht dat t nooooit zou lukken, maar achteraf is het toch best ontzettend snel gegaan (na een half jaar ging hij zelfs al overal mee naar toe) en nu kan ik me bijna niet meer voorstellen dat Tommy ooit echt doodsbang en paniekerig was en keihard beet . Met kleine stappen kom je snel een heel eind en als je dat 1 maal door hebt zijn er eigenlijk geen grenzen. Als opstappen heel gewoon is kun je bv met dezelfde kleine stapjes leren de vleugels te spreiden, voetjes aan raken en nog veel andere dingen. Als het vandaag niet lukt zegt dat nog niets over morgen. De aanhouder wint en geduld is heel belangrijk.

(Door Tommy)