Inmiddels zijn Kikou en Kara hier meer dan een jaar in huis.
We hebben besloten ze voorlopig niet te trainen, dus er wordt niet gewerkt aan opstappen en dergelijke. Deze herfst heeft een wiekbeurt een behoorlijke achteruitgang in het vertrouwen bezorgd, dat was dus ook direkt de laatste keer.
Deze zomer krijgen ze een buitenvolière voor mooie dagen zodat ze nooit meer gewiekt hoeven te worden. Ze zijn met veren ook veel mooier. En als ze rondvliegen is het een genot voor het oog.
Bovendien voelen ze zich met veren zo op hun gemak dat ze nou vaak ons gezelschap opzoeken, niet bij ons, geen gekroel, maar wel vlakbij en samen zijn. Op de goede weg dus.
Ze hebben 2 eigen plekken op 2 kasten en verder de speelboom en de kooi, waar ze trouw hun middag en avonddutje doen.
Begin december hebben ze ruzie gehad, overdag waren ze steeds samen maar 's nachts mocht Kara niet slapen op dezelfde tok, gelukkig heeft het maar een week geduurd maar ik vond dat wel spannend.
Ze hebben erg de neiging op routine af te gaan, dezelfde dingen op dezelfde plek op dezelfde tijd. Om ze een beetje scherp te houden zetten de we speelboom vaak op verschillende plekken zodat ze echt moeten navigeren en nadenken, ook met behoorlijke obstakels.
Met de kerstboom ging het prima, ze vonden het wel grappig op afstand en zijn er niet in gaan zitten. Wel gingen ze vaak kijken. Ze zijn ook lief voor ons, heel somskrijg ik een beetje partner gedrag, maar omdat ze samen zijn is dat prima. Toen wij buikgriep hadden (om de beurt) en veel op de bank lagen kwamen ze op de kast zitten en zaten ze echt te overleggen, deden ook rustiger en kwamen bezorgd over, dus de band is er.
Nou dat het allemaal beter is zijn ze weer brutaler en schreeuweriger, soms een beetje te brutaal, maar ik zorg ervoor dat ze binnen de perken blijven.
Het gaat dus goed, ik heb voor een bepaalde weg gekozen die andere dingen op dit moment uitsluit, maar dat komt of later. We nemen dit voorjaar een pup en dan moeten ze hun eigen leven kunnen blijven leiden, de pup op de grond en zij een niveau hoger, op de speelboom en de kasten. Dat is veiliger voor ze.
Het zijn fantastische vogels, heel lief, nooit aggressief, ze laten van zich horen maar altijd op redelijke momenten en ze zijn altijd vrolijk bezig. 
|
