Een verhaal over twee kaketoes

 A Tale of Two Cockies, foto's en tekst door Julius Bergh.
www.juliusbergh.com/cocky/
Met toestemming van Julius Bergh vertaald door Fluffy Sue (www.fluffies.org) 

Een verhaal over liefde, compassie, vriendschap & loyaliteit


Ongeveer acht jaar geleden vloog een wilde Australische grote geelkuif kaketoe tegen een auto aan en brak daarbij haar vleugel. De bestuurder van de auto bracht haar naar een dierenarts in Nerang, Queensland die haar vleugel amputeerde. Wij adopteerden haar - Waarvoor we wel een National parks and Wildlife vergunning nodig hadden - en hielden haar buiten in een kooi waar ze vaak een bezoekje kreeg van wilde kaketoes.
Eén van de dingen die indruk op ons maakte was hoe ze slablaadjes door de tralies van haar kooi duwde en deze zo aanbood aan de bezoekers.

Op 23 Juli 2006, had ze weer een bezoeker.


Zoals gewoonlijk zat hij lange tijd op de kooi die een inbraak-veilig slot heeft.



Een hoop gepraat en verzorging. Een vent moet er goed uitzien als hij z'n popje het hof maakt!



Het werd interessant toen hij het deurtje naderde..



Die knappe kerel kreeg het voor elkaar om het 'kinder'slot open te krijgen!



Hij opende de kooideur voor véél meer wederzijdse verzorging en het delen van eten.



Ohhh dat is lekker! Kriebel me wat meer hier, liefje..



Hij was niet terughoudend om de kooi in te gaan en ging er meerdere keren in en weer uit.



Ze paarden! We kijken uit naar prachtige baby kaketoes. We zullen je op de hoogte houden.



Later kwam de hele uitgebreide familie op bezoek, maar het het mannetje kwam iedere dag terug.



We laten de deur gedurende de dag open maar als we het toevallig vergeten maakt dat echt niet uit. De intelligentie van kaketoes evenaart die van primaten. Omdat ze maar één vleugel had, bleeft het popje in haar kooi of erop.
Raad eens wat er daarna gebeurde...

Volgende