De gaajes van Egwene

Hallo, ik ben Otto, de oudste van het stel. Toen ik bij Egwene kwam wonen, was er nog iemand: Sjors. Helaas heb ik Sjors niet zo erg lang gekend. Hieronder zal ik nog wel even een foto van Sjors zetten, want ik weet dat mijn vrouwtje stiekem Sjors nog steeds mist. Ik ben trouwens hier nog maar klein hoor. Ik ben nu al een hele stoere kerel van 3 jaar.

Dat is Sjors dus. Sjors reisde altijd mee met Egwene als ze tussen haar ouderlijk huis en haar kamer in de plaats waar ze studeerde reisde. Hij had daar een speciaal bakje voor die ze dan meenam op schoot in de trein en later naast zich in de auto. Sjors had het ook super luxe met 2 huizen en 2 kooien. Dat heb ik nu niet..

Hier nog even een fotootje van mij toen ik ongeveer een half jaartje was. Deze was gemaakt door Egwene rond november 2006. Ik ben gek op pennen zoals je kan zien op de foto!

Nadat ik een jaar fijn bij Egwene gewoond heb, kwam Weekamp bij ons wonen. Weekamp was nog klein in het begin, veel kleiner dan ik was toen ik geadopteerd werd.

Moet je zien wat een kleintje het is! Het was de bedoeling dat wij samen het leuk zouden hebben, maar ik ben niet zo van het samen met andere gaaien spelen. Dit komt ook omdat ik geen mensen gewend was voordat ik bij Egwene kwam. En toen kreeg ik een jaar lang veel aandacht en mocht ik met hen spelen toen ik dat niet meer eng vond. En dat wil ik natuurlijk niet delen! Wel pas ik boven altijd goed op de kleintjes en als ik beneden op de boom speel en ze roepen me vanaf boven, dan roep ik altijd terug. Ik moet als oudste toch de boel een beetje in de gaten houden!

Hier is Weekamp op de voorgrond en zie je mij op de standaard. De foto is een beetje vaag, maar Egwene zei dat dit niet beter kon... dat geloof ik dan maar, want ik snap helemaal niet hoe ze dit doet!

 Weer een jaar verder...en toen gebeurde er toch iets....! Daar viel ik nog bijna van van mijn stok! Egwene had me al wel verteld over een grotere gaai. Maar ja, ik was altijd al de grootste, dus dat kon nooit veel worden...dacht ik althans... En toen op 23 maart, met pasen, kwam er een hele grote kooi de kamer in. En ik hoorde uit mijn vervoersbox heel veel gerommel komen...

Wat was dat dan?!?!?!?!

Gogo, zo heet hij zei Egwene. En groot!!! Enorm!! En als hij gilt..nou, pak dan je oordopjes maar!! Gogo was al 2 jaar toen hij bij ons kwam wonen. Hier zie je dat hij al mooie speeltjes heeft, maar die hingen er nog niet toen de kooi de kamer in gereden werd hoor! Gogo had maar 1 speeltje en vond die eigenlijk niet eens leuk...stiekem vind ik hem wel zielig hoor, maar dat mag niemand weten!

Gelukkig gaat het nu na een jaar erg goed met Gogo. Meneertje was niets gewend geweest en moest leren om niet te gillen en te bijten. Eigenlijk moest hij alles nog leren. Hij luste zelfs geen appel! Nou, dan ben je wel héél erg achtergesteld vind ik , want dat is het lekkerste wat er is!!

Na een jaartje was ik wel gewend aan die gekke schreeuwerd die af en toe ook nog eens zijn naam gaat zeggen. Dat is maar goed ook, want op een zaterdag in januari werd ik ineens verrast met mijn vierde broertje: Joris. Die ziet er wel een beetje gek uit, want die heeft helemaal geen groen...

 Moet je zien hoe groot hij is! En dan maar zeggen dat het een baby nog is! Nou, daar trap ik niet in hoor! dat kan helemaal niet! Weekamp was toch ook niet zo groot toen ze een baby was?!

Hieronder heb ik nog wat foto's van mijn broertjes en zusje uitgezocht die wel schattig zijn (en van mezelf natuurlijk ook!) Ergens zijn ze ook heel lief hoor! Maar ik moet altijd wel de grote broer zijn, want ik moet ze nog heel wat leren voor ze zo groot en knap worden als ik ben!!!

Als jullie nog meer foto's en verhalen willen zien en lezen moet je maar even kijken in het dagboek van Egwene. Daar is nog meer dan genoeg te vinden!!!