Hallo ik ben Minky een vrouwtjes Witkuif Kaketoe van 2 jaartjes oud en

mijn buurvrouw is Tieka een edel popje van 4 jaar.

Wij gaan wat over ons leventje vertellen en we hopen dat jullie het met plezier zullen lezen.

We stellen eerst onze ouders voor:

Jack en Gitta

Nadat wij uit ons eitje gekropen zijn, waren hun 2, die ons een nieuw thuis gaven.

Op een dag in 2004 liep  Gitta de dierenzaak in om hondenvoer te kopen. Als zij in een dierenzaak komt, is het een gewoonte om alle dieren ff te bekijken. Achter in de zaak stond een standaard met een papegaai erop die lief tegen haar sprak. Ze had nog nooit zo een mooie papegaai gezien. Rood met blauw/paars en liep naar de eigenaar van de zaak.

Ze vroeg aan de eigenaar van de zaak, wat voor een papegaai dat was. De eigenaar zei: "een edeltje". Ze vroeg die man het hemd van het lijf want ze was helemaal in  de ban van het edeltje. Ja, ons vrouwtje is nou eenmaal zo, als ze iets wilt weten maak je borst maar nat hahaha.

Ze ging naar huis en kon  het edeltje maar niet uit haar hoofd zetten. Na een paar dagen nog niet, ze sprak er met iedereen over dat ze een papegaai had gezien die zo mooi was en lief sprak. Ze  hakte de knop door en ging terug naar de dierenzaak. Ze zei tegen de eigenaar dat ze het edeltje wilden kopen maar die zei dat ze al verkocht was. De eigenaar zag de verdrietige uitdrukking op ons vrouwtjes gezicht en zei: Ik krijg binnenkort een nestje, onze edels hebben 2 eitjes. Als je wilt, en er zit een popje bij, dan wil ik je wel bellen. Vrouwtje was weer helemaal "happy de peppie".

De eigenaar belden na een maand of 2 op en vroeg of ze nog geinterreseerd was in het popje maar zei wel: Je krijg haar pas als ze zelfstandig kan eten!

Vrouwtje zei gelijk ja en dat wachten duurden langgggg.

Ja mensen: als je echt iets wilt, dan is dat alle wachten waard, zegt vrouwtje.

"Ben ik niet prachtig"?

Zo dame nu is het mijn buurt want je kletst iedereen de oren van het hoofd af hahaha. Als die begint met praten dan kom ik er niet tussen. Ssssst tieka, mijn beurt.

Mijn verhaal is anders.

Ons vrouwtje leerden een paar jaar geleden jack kennen en besloten om samen te gaan wonen. Jack is net als vrouwtje gek op dieren en zijn wens was om ooit een kaketoe  te hebben. Hij vind  kaketoes geweldig, hoe wij ons uiten en bewegen, onze kuifjes kortom alles aan ons vind hij prachtig.

Een aantal maandjes later hoorden ons vrouwtje over een nieuwe dierenzaak waar ze veel speeltjes verkochten voor papegaaien. Ze was helemaal in haar sas en ging naar die zaak toe voor speeltjes. Toen ze binnen kwam zag ze allerlei papegaaien zitten. Ze keek haar ogen uit!!!! Kocht wat speeltjes en kwam thuis en vertelden jack erover. Ze vertelden dat ze een molukker kaketoe had gezien en een witkuif kaketoe die haar een goed gevoel gaven.   Jack vond het goed als vrouwtje ging informeren over hun. Je snap het al, de volgende dag ging ze terug naar de dierenzaak.

Ze vroeg aan de eigenaresse naar de molukker, die was niet te koop want die was van haar zelf. Vrouwtje vroeg naar de witkuif. Je begrijpt het al he, was verkocht. Ons vrouwtje de pest erin en ging teleurgesteld naar huis.

Vertelden jack erover en die vond het rot voor haar. Na een aantal weken moest vrouwtje voer gaan kopen voor Tieka en tweety. Ze ging naar die zelfde zaak terug en de eigenaresse sprak haar aan. Gewoon een beleefdheidspraatje.

Bij het vrouwtje zat het niet lekker over wat er de keer ervoor gebeurden en praten daar over. De vrouw begon te lachen en zei: Ik snap je helemaal en zeker na het verhaal van het edeltje.  Ze haalden de eigenaar erbij en vertelden hem in het kort het hele verhaal. Hij nam ons vrouwtje mee naar zijn eigen papegaaien en ging er over vertellen, liet zijn witkuif man uit zijn kooi en liet een trucje zien. Vrouwtje had genoeg gehoord en vertelden de man dat ze een witkuif vrouwtje wilden. De man zei: volgende week mogen er jongen witkuiven weg. Ze spraken de volgende week af.

Ze kwam samen met jack de week erna is de dierenzaak en vroegen aan de eigenaresse om de witkuif. Ze pakten een bakje met een heel lief klein babytje erin. Vrouwtje keek de eigenarrese aan en vroeg hoe oud ik was en ze zei: 5 weken. Tjonge jonge vrouwtje schrok er van en keek jack aan. Ze hadden gedacht aan eentje van 4 maanden.

De eigenarrese vroeg of er iets was en vrouwtje zei dat ze het wel erg jong vond. De eigenarrese zei: als je haar niet wilt of niet zelf wil verzorgen tot 4 maanden kunnen wij dit ook doen voor je.

Vrouwtje keek mij aan hoorden mij huilen en zei:  ik neem haar nu mee. (Vrouwtje had al eerder een jonge ara samen met haar moeder grootgebracht) Ze vertelden tegen jack dat zij de voeding voor haar rekening zou nemen want als je het niet goed doet dan kon ik dood gaan. Jack vond het prima en had daar alle begrip voor.

Zo ben ik dus gekomen en zeg nou zelf ben ik niet prachtig geworden?

Minky heeft u  hebben wat te zeggen: