Mijn eerste grasparkietje heette Siertje en was een enorm grappig vogeltje. Het kon voetballen als de beste en was het vriendje van mijn    oudste zoon. We hebben hem in huis genomen omdat mijn zoon een wild vogeltje had gered, wat bij ons tegen het raam gevlogen was. Toen het vogeltje weer kon vliegen, het was trouwens een goudhaantje, waren allebei mijn stoere zonen in tranen. Oké dacht ik dan krijgen jullie wel een parkietje. "Is toch zo over". Maar wat was hij leuk en wat was mamma enthousiast geworden .  Hier zijn ze samen aan het spelen en wat Siertje van plan was. Ik weet het niet JIJ???

***************************************

 Diertje

Diertje was het beste vogelvriendje van Siertje. Hij is na de dood van Siertje in een voliere geplaatst vanwege agressief gedrag. Mijns inziens was dat beter voor het vogeltje en voor ons. 

***************************************

Rocko is mijn eerste iets grotere parkiet. Hij is helaas ook overleden en ik mis hem nog elke dag. 

Rocko is door de ouders uit het nest gegooid en door mensenhanden grootgebracht. Ik heb hem zelf ook nog een tijdje met de hand gevoerd. Hij was vaak ziek en had geregeld kropontsteking. Uiteindelijk is hij aan parasieten gestorven. Helemaal uitgemergeld was hij. Ik kon er niets meer aan doen.. Hij zat in een warmtekooi, kreeg zijn medicijnen en eten op tijd, maar hij heeft de strijd verloren. Ik denk dat de ouders dit al gevoeld hebben. Hij wordt niet voor niets uit het nest gegooid.

Desondanks hebben we 1.5 jaar enorm van hem genoten. Hij floot het Wilhelmus voor een deel, een stukje van de pink panter, zei Kiekeboe en maakte altijd een krassend geluid als ik mijn tanden poetste of met een vaatdoek aan de gang ging. Rocko was een echte flierefluiter, die steeds op onverwachte momenten weer van zich liet horen. Op die momenten kreeg ik een glimlach op mijn mond, want wat was hij dan schattig. Zo vrolijk met zijn borst vooruit en zijn kuifje omhoog.

Hij hielt ervan om lekker te kroelen en dat deden we dan ook elke dag. Rocko heeft een speciaal plekje in mijn hart.

 ***************************************

 Dizzy

Dizzy was het grasparkietje, die mijn zoontje kreeg omdat hij Siertje zoveel miste. Dizzy is het beste vriendje van Rocko geworden en was een prachtig vogeltje om te zien. Waar Rocko was, daar was Dizzy ook. Een heel grappig stel dat elkaar voerde en echt lief waren voor elkaar. Dizzy heeft na de dood van Rocko nog een week geleefd en is toen ook gestorven. Ik denk uit eenzaamheid, maar dit had ik te laat in de gaten. Na de dood van Rocko kwam Dizzy veel aandacht bij mij halen. Ik vond dat natuurlijk heel erg leuk, totdat ik op een dag zijn bortskasje voelde, broodmager was hij. Snel de warmtekooi aan en de vogel erin gedaan. Eten en drinken erin en ik had besloten de volgende dag te kijken voor een tweede grasparkietje. De volgende ochtend lag hij dood in de kooi. Heel jammer.

***************************************

  Timba

Timba is mijn eerste halbandparkiet. Hij is van April 2007 en ik heb hem zelf vanaf een week of 5 met de hand gevoerd. In het begin heb ik hem geleerd een tuigje om te doen, zodat hij met me mee naar buiten kon.

Hier zie je Timba met een tuigje om. Ik wilde hem eraan wennen, zodat hij later mee naar buiten zou kunnen. Dat is gelukt, want hij ging graag mee...

Hier zit meneer lekker bij de KFC te smullen... En een terasje pakken vond hij ook wel leuk. Hier met zijn zusje Kiwi die bij een vriendin verblijft.Timba is de voorste.

Wat ik zo geweldig vind aan de halsbandparkieten, is dat ze gebruik maken van hun poten als instrument. Zo houden ze het grotere eten met hun poot vast. Zo lijken ze een beetje op papagaaien.

                                                                                                           Timba lust graag een stukje appel of ander fruit

                                                                                                                        Timba maakt zich op om te gaan slapen

                                                                                     Hier is hij lekker aan het opdrogen in de zon van een frisse douche.

Doordat ik Timba zo leuk vond wilde ik er nog een gele halsband bij. Die heb ik gevonden en ik heb toen ook een blauwe erbij genomen met de bedoeling deze tam te maken voor een nichtje. Het is allemaal een beetje anders gelopen, want de twee nieuwe halsbandjes waren halsbanden met belgische ringetjes en hebben we Suske en Wiske genoemd. Daarom heb ik besloten om Timba, toen 16 weken aan het nichtje te geven en Suske en Wiske bij elkaar te houden en deze samen met de hand groot te brengen. Het nichtje had geen ervaring met handopfok en dat leek me de beste oplossing.

Timba is toen verhuisd naar Schiedam en ik heb hem met tranen in mijn ogen daar achtergelaten. Het is toch een beetje je kindje zo'n vogeltje. Echter afgelopen juli heeft haar moeder besloten terug te keren naar Curacao, om voor haar zieke moeder te gaan zorgen en moest het arme kind, 16 jaar,  mee. Timba mocht niet ingevoerd worden en zodoende is hij sinds een paar weken weer bij mij. Hij zit nu in de kooi samen met "Suske en Wiske en Toffe Tiko". We gaan elke dag samen douchen en lekker spelletjes doen. Ik heb het nog niet geprobeerd om Timba weer zijn tuigje aan te doen. Het nichtje heeft hem altijd gekortwiekt en nam hem los mee naar buiten. Nu kan hij vliegen en moet ik even bekijken wat ik wil en wat de vogel leuk vindt. Eerst maar even goed wennen aan elkaar en dan zien we wel.

  Suske en Wiske

Ik had het zojuist al over Suske en Wiske. Deze twee zijn sinds 27 juli 2007 bij mij. Ik heb ze bij een vogelvriend in Eindhoven gekocht. Ze waren nog heel jong toen ik ze kreeg. Rond de drie weken. Dat wil zeggen dat ik ze voor een groot deel met de hand gevoerd heb. Op vakantie ben ik in dat jaar niet geweest, ik had immers een belangrijke taak te doen. 5 x daags voeden, elke dag wegen, de troep die ze maken opruimen en de kooien verschonen.  Het was geweldig om te doen. De vogeltjes leerden snel en kwamen zelf op de juiste tijd om eten vragen. In het begin is het even lastig, maar zodra ze het lepeltje door hebben, lijkt het als vanzelf te gaan. Om de beurt een hapje. Ze wachten keurig op elkaar. Het waren echte schatjes in die tijd en ik heb "het op vakantie gaan" geen moment gemist. 

Suske en Wiske groeiden goed en ook het op zaad zetten verliep goed. Ze zijn nu uitgegroeid tot mooie halsbanden van 1 jaar jong. Het geslacht weet ik nog niet zeker, maar aan het gedrag te zien zijn beide mannen.

                                      Suske met nichtje Josje                                                                              Wiske met mijn zoon Siriki

                         Hier Suske en Wiske samen onder in een rvs-emmer. Lekker elkaars warmte opzoeken. Ze zijn hier rond de drie weken

Na het voeren hielden we de vogeltjes altijd even lekker warm bij ons, meestal in een handdoek. Daarna gingnen ze de emmer weer in. Suske en Wiske zijn hier tussen de drie en vier weken oud en beginnen al wat veertjes te krijgen.

Lekker kroelen met Siriki, mijn oudste zoon. Op de tweede foto zijn Suske en Wiske tussen de 5 en 6 weken oud en kunnen ze al zelfstandig zitten op een stok

                                                               Zijn ze niet prachtig, hier rond de 4 à 5 weken.

                      Voor het eerst op de schouder.                                         Lekker samen op een stok.

               Beetje zwaar getafelt??                                                   Samen in de kooi op de ring.

Hier zie je wijlen Rocko en Dizzy nog tesamen met Suske en Wiske op de boom. Helaas hebben ze niet lang van elkaars gezelschap kunnen genieten.

                                                                     Wiske ca. 6 maanden oud.

                                                   Suske 6 maanden oud.

                    Wiske 9 maanden oud.                                                             Suske 9 maanden oud.

                            Lekker een palmnoot eten, alleen Wiske wil altijd hetgeen Suske krijgt en gooit dan zijn eigen stukje weg. 

           **************************************

  Toffe Tiko

Ik zag dat mijn vogelvriendje weer jonge halsbandjes had en kon de verleiding niet weerstaan. En daar was Toffe Tiko. Het gezelschap was nu compleet. Toffe Tiko is een album van Suske en Wiske en ik vond het een hele leuke naam voor deze parkiet. Hij is ook enorm tof. Tiko was al zeker 6 a 7 weken toen ik hem kreeg, want hij zat al goed in de veren. Ik moest niet al te lang meer wachten, want anders hoefde hij niet meer bijgevoerd te worden. Echter het verliep vreemd. Tiko was een uurtje in huis en was tam. Hij kon al vliegen, maar wilde niet weg en bleef lekker bij mijn jongste zoontje Sammy liggen.

                                        Hier zie je Tiko bij Sammy, net een uurtje bij ons thuis. ongelooflijk vond ik het.

Suske en Wiske had ik gekortwiekt om ze beter tam te krijgen, maar ik vond dat voor Tiko niet nodig. Bovendien zou hij dan de enige zijn die niet kon vliegen, daar Suske en Wiske in de rui waren en binnenkort hun veren terug zouden hebben. Tiko heb ik in eerste instantie in een aparte kooi gehouden ivm het voeren met de hand. Echter als hij Suske zag, werd hij helemaal gek. Hij zag Suske aan voor zijn moeder en wilde gevoerd worden. De ouders van hem zijn ook blauw en geel precies als Suske en Wiske. Dat was even lastig. Op een gegeven moment na een week of twee heb ik ze samen losgelaten en begon Suske hem toch een beetje te voeren. Niet genoeg, dus heb ik hem voortaan zijn eten gegeven samen met Suske en Wiske, zij vonden de handopfokpap ook nog steeds er lekker. Dus dat ging heel goed.  Inmiddels is hij volledig over op zaad, maar ik geef mijn vogels nog geregeld eivoer met het lepeltje. Dat vinden ze heel leuk om te doen en ik natuurlijk ook.

                                                                                  Zomaar wat plaatjes

                                                 Wat een lief koppie

Allemaal op de boom.

Helaas is het met Timba niet zo goed afgelopen. Ik heb het een aantal maanden met hem geprobeerd, maar hij accepteerde Suske, Wiske en Toffe Tiko niet. Ze waren alle drie als de dood voor hem. Dat was lastig. Ik kon ze nooit samen op de boom doen, want dan vlogen er drie heel bang weg. Die belanden dan op de grond, want ik had ze toch allemaal weer gekortwiekt. Het was teveel 4 van die grote vliegende vogels in huis. Ik had geen rust meer. Ze wilden het liefste alle vier bij mij zitten en ik kon me derhalve niet meer normaal bewegen in huis. Laat staan koken eten of computeren.

Het ging me enorm aan mijn hart, temeer omdat Timba weer naar een ander baasje zou moeten, en wie dan? Het beestje heeft ook behoefte aan rust en aandacht. Gelukkig heb ik een heel goed adres voor hem gevonden, waar hij de enige vogel is bij mensen die de hele dag thuis zijn. Ze zijn gek met hem en hij krijgt er volop aandacht. Ik zal hem ook regelmatig kunnen zien, want hij zit bij familie. Dat is een schrale troost.

Voor mijn eigen vogels is het veel beter zo. De rust is teruggekeerd.

  ZAZA en ZORRO

Buiten de drie vogels heb ik ook nog twee schatjes van hondjes. 

Zaza is de bruinkleurige kruising Chihuahua/Vlinderhondje. Een heel lief reutje wat sinds 23 november 2007 bij ons is. Ik heb hem overgenomen van iemand die niet meer voor hem kon zorgen. Hij was toen twee jaar oud en een echte wegloper. Ze vertelde me dat ik goed de deuren dicht moest houden en hem altijd gelijnd uit moest laten. Zaza had al een aantal nestjes gehad, kortom er is mee gefokt. Hij was inderdaad erg gericht op buiten en op de vrouwtjes, maar het was ook een bijzonder zachtaardig en lief reutje. Nooit opdringerig, altijd bescheiden en rustig. Ik ben een beetje thuis met hem gaan trainen. Eerst vanuit de keuken fluiten en als hij dan naar me toe kwam dan kreeg hij wat lekkers. Dat hebben ze snel door. Toen heb ik hem een keertje in een bos losgelaten en hij was echt door het dolle. Liep naar alle honden, maar kwam toch ook wel terug. Ik gaf hem dan iets lekkers en hij mocht gewoon verder los. Zo heb ik hem beetje bij beetje getraind en nu kan ik gewoon mijn boodschappen uitpakken en de voordeur open laten. Hij loopt met me mee naar buiten en gewoon weer mee naar binnen. Ik moet eerlijkheidshalve wel zeggen dat ik hem wel heb laten casteren.

 Hier zie je hem net na de castratie. Ik moest de wond afdekken zodat hij er niet aan likken kon en dat ging het beste met een babyrompertje.

Zaza en Sammy:  Prettig gestoord!!

Na Zaza hadden we de wens er en hondje bij te nemen. We kregen de indruk dat het leuk zou zijn voor hem, want hij kwam uit een gezin met 5 hondjes. Ik wilde heel graag een echte chihuahua. Die heb ik gevonden in Limburg bij een hele lieve mevrouw. Ik ben er gaan kijken samen met Sammy en we konden onze ogen niet geloven. Er lag een nestje chihuahua's, maar ze leken meer op muizen. Wat zijn ze klein en kwetsbaar. Ik had geen keus meer uit het nest, want er was er nog maar eentje over. Een blauw met wit reutje. Hij had een mooie tekening in het gezicht, alsof hij een masker droeg. Daarom hebben we hem Zorro genoemd. Zorro woog bij de geboorte 80!!!! gram. Hij is nu een klein hondje van bijna 9 maanden, 14 ons zwaar, met een groot karakter en een enorme knuffelgehalte. Het liefste ligt hij de hele dag bij me of speelt hij met de kinderen, want ondernemend is hij wel.

Zorro was er iets eerder dan Tiko, maar ze hebben elkaar als "babytje" hier in huis leren kennen. Dat gaf mooie beelden, kijk maar.....

Zorro hier net een paar uurtjes bij ons. Hij weegt er 600 gram en is hier 11 weken oud.

Klein maar dapper is dit hondje. Zitten in het natte gras op de puppiecursus, niet zijn lievelingsbezigheid!!!

Wordt vervolgd!