Solace is mijn mannetjes roodrugparkiet. Hij was oorspronkelijk van iemand anders die ging verhuizen en geen plaats/tijd meer had. Ik wilde rond die tijd een huisdier  als gezelschap omdat ik op kamers ging en daarom kreeg ik Solace. Hij heette destijds nog Sol maar ik heb er Solace van gemaakt omdat ik dat mooier vind. Solace zal niet nog een keer naar een nieuw baasje gaan, hij blijft lekker bij mij. Ik ben echt gek op dat beest.

Ik heb Solace al een aantal jaren en heb me in die tijd door de dierenwinkel laten voorlichten over wat hij nodig had aan speeltjes, eten en aandacht. Nadat hij ziek is geweest (en weer beter!) ben ik op Google extra informatie gaan zoeken over roodrug parkieten omdat ik een tweede ziekte echt wil vermijden. Zo vond ik dit forum. Veel deed ik goed, maar een aantal dingen heb ik hier pas geleerd. Ik heb de verzorging van Solace aangepast op wat ik geleerd heb en ik merk dat hij echt veel actiever en zelfverzekerder is geworden. Het is geweldig om hem zo ondernemend te zien!

Solace is echt een vogel met een eigen karakter en willetje. In de vakantie logeert hij bij mijn ouders en als de kat de kamer inkomt gaat hij gillen om ons te waarschuwen voor het grote gevaarlijke roofdier. Soms ziet Solace onzichtbare ninja's, dan gaat hij helemaal door het lint terwijl er echt niets aan de hand is. En hij heeft geweldige mensenkennis. We hadden een keer nieuwe vrienden over de vloer en Solace bleef maar krijsen en kabaal maken, het was echt afschuwelijk. Bij mijn andere vrienden deed hij dat niet maar bij deze wel, steeds weer. Uiteindelijk bleek dat een van die mensen qua karakter helemaal niet bij ons paste. Hij was geen slecht of vervelend persoon, maar gewoon iemand die ons helemaal niet ligt. Dat had ik toen nog niet door, maar Solace voelde dat meteen al aan.

Solace's kooi staat in de woonkamer zodat hij aanspraak heeft. Hij vindt het typgeluid als ik achter de laptop zit erg leuk, dan gaat hij kwetteren en lieve geluidjes maken. Hij vindt Frozen van Madonna trouwens ook erg leuk. Solace is niet handtam maar hij eet wel snoepjes uit mijn hand. Nu Sol wat meer zelfvertrouwen heeft, komt hij graag de kooi uit. Hij blijft er meestal netjes opzitten of aanhangen, maar soms maakt hij excursies naar de trosgierst en snoepjes die op de kast liggen. Ik laat Sol er dan even van snoepen en roep hem dan terug, en hij luistert braaf.

Dit is een foto van Solace in zijn speelgoedlade. Je ziet goed de vlekjes op zijn hoofd waar hij niet meer groen maar geel is. Volgens mij is dit de vogelversie van grijze haren, Solace is tenslotte ook al een dagje ouder.