|
|
|
Ammedee
Eitje
Geregistreerd op: 7-8-2011
Berichten: 7
Woonplaats: Belgie |
| Help, mijn grijs-roodstaart valt me aan! |
 |
|
Ik heb mijn grijs-roodstaart papegaai Ammedee al 12 jaar. Ik heb hem met de hand groot gebracht van toen hij net uit het ei kwam. Mijn ouders zijn bevriend met een kweker die net aan het verhuizen was toen Ammedee geboren werd. Zijn ouders wilden hem na de verhuis niet meer hebben. Hij is al jaren mijn vriend.
Een jaar geleden ben ik gaan samenwonen met mijn vriend, maar omdat ik bang had dat het verhuizen van Ammedee hem te veel stress zou bezorgen heb ik hem niet meteen mee verhuisd. Een paar weken terug heb ik hem uiteindelijk toch verhuisd, omdat hij mij duidelijk wel miste, hij ook zeer goed overweg kan met mijn vriend en mijn ouders vrij weinig tijd hadden voor echt met hem bezig te zijn. Na een paar dagen wennen aan zijn nieuwe thuis bloeide Ammedee helemaal open. Hij praat veel meer als bij mijn ouders thuis en is duidelijk veel gelukkiger. Hij groeide ook steeds meer naar mijn vriend toe, ze zijn geweldig om samen bezig te zien.
Maar sinds een dikke week ziet hij mij precies als rivaal... het is al een paar keer gebeurd dat hij bij mijn vriend en mij in de zetel zat, heel lief aan het fletsen was met mijn vriend en ook met mij, en dan plots echt op me afliep en met aanviel (naar mij bijt) zonder enige zichtbare aanleiding. Normaal zie ik echt aan zijn lichaamstaal dat hij bang of opgejaagd is en de kans dat hij gaat bijten groot is, maar nu kwam het echt uit het niets. We denken dat hij mijn vriend als 'partner' is gaan zien en mij als bedreiging ziet...jaloers is. Kan dit?
Mijn vriend is dan ook wat meer afstand gaan nemen van Ammedee en ik ben me meer in mijn eentje met hem gaan bezig houden. Ik mag hem leuk kopje aaien, zoals altijd. Maar nu vandaag, mijn vriend was zelfs nog niet thuis, wilde ik hem bij me nemen en viel hij me totaal uit het niets aan. Ik mocht hem eerst kopje aaien, en toen ik kom zei hief hij net als altijd zijn pootje op om op te stappen, maar toen hij een poot op mijn pols had beet hij plots zeer hard in mijn hand en wou niet meer lossen. Ik heb hem er echt af moeten schudden. Ik vond dit vreselijk om te doen, maar hij loste echt niet.
Ik weet nu echt niet meer wat ik moet doen! Ik zie Ammedee echt heel graag, maar op deze manier lukt het echt niet! En hem altijd in zijn kooi laten kan en wil ik ook niet doen. Kan iemand me helpen? |
Maandag 29 Augustus 2011 6:49 pm |
|
|
Suuss
Eitje
Geregistreerd op: 29-8-2011
Berichten: 3
Woonplaats: Soest |
Ook ik heb een grijseroodstaart die ik zelf groot heb gebracht.
Ricky is van augustus 2002
Eerst helemaal oke en kon er alles mee doen.
Nu kan mijn man er wel wat mee doen maar ook niet altijd want bijt hem ook.
Ik kan niks meer doen of hij valt mij aan en bijt tot bloedens toe.
Wat kan ik hieraan doen.
Moet ik me laten bijten?
Verder praat lacht zingt en doet geluiden na...daar ligt het dus niet aan
Wie helpt mij bij het afleren van het bijten van Ricky |
|
Maandag 29 Augustus 2011 7:01 pm |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 21627
Woonplaats: België |
|
|
|
Oké, hier moet ik zeker op reageren want ik zie er totaal mijn grijze roodstaart in. Even hoe het hier is gegaan. Ook hier een met de hand grootgebrachte grijze die volledig mams ventje was. Kwam paps langs de kooi dan viel hij de tralies aan en ging als een gek te keer. Mijn man kon gewoon niet langs de kooi lopen omdat hij dan aanviel. Wat heb ik gedaan (let wel, dat is wat lukte bij mij en dus geen garantie bij jou). Ik heb mijn grijze laten opstappen, heb hem bij mijn man gezet en ik ben vertrokken. Soms liet ik mijn man op de slaapkamer zitten en bracht ik onze grijze daar naartoe (andere minder bekende omgeving en hij moest wel leren op mijn man te vertrouwen) en zo is het ook gelukt bij ons. Ook kan onze grijze vliegen. Tot een bepaald moment dat IK met hem niets meer kon en gebeten was van de eerste tot de laatste minuut dat hij vrij was. Toen heb ik hem laten kortwieken en kort daarna had hij door dat hij mij wel moest vertrouwen wilde hij ergens geraken. Oké, eens dat weer onder controle was en ook IK mijn vertrouwen terug had gekregen heb ik hem niet meer gewiekt. Dit is ondertussen een paar jaar geleden en hij is niet meer gewiekt sinds. Mijn man is ondertussen zijn favoriet en jawel hoor, ook ik krijg wel eens een beet en de meest bekende beet is ook hier van willen opstappen en dan HAP. Het feit dat hij dat ook bij mij wel deed zonder nog los te laten maakte me bang voor hem en jaja, dat wist hij dus deed het nog meer. Mijn oplossing hier voor mij was een sjaal onder mijn jasje doen rond mijn arm zodat ik geen enkele schrikreactie vertoonde toen hij beet en weet je wat? Hij bijt mij totaal niet meer. Hij probeerde het nog wel een paar keer maar kreeg van mij totaal geen reactie dus leuk is het niet meer dan voor hem. Nu heb ik geen sjaal meer rond mijn arm en ook geen beten meer van hem. Volgens mij zal hij dit nog wel eens proberen maar ben er niet bang voor want die schrik, die merkt hij op en ik weet nu ook wat bij hem helpt om dat gedrag dan ook zo snel mogelijk om te buigen. Als hij lief opstapt en ik rond ga lopen met hem en zonder beet hem terug op zijn kooi zet krijgt hij van mij een lekkere beloning. Mijn man blijft zijn favoriet en ik kan niet wat hij kan maar hij is handelbaar voor mij en dat is voor mij prima. Kopje aaien, nee, dat doe ik niet omdat ik weet dat hij dat van mij niet echt fijn vindt en dwingen doe ik niet. Liever niet aaien dan er een hap voor krijgen. |
|
Dinsdag 30 Augustus 2011 6:05 pm |
|
|
|
|
Suuss
Eitje
Geregistreerd op: 29-8-2011
Berichten: 3
Woonplaats: Soest |
Hoi Sarah
Dankje voor dit verhaal.
Hier kan ik zeker wat mee gaan doen.
Ik zal Ricky laten kort wieken want dat had ik nog nooit gedaan omdat hij altijd in zn kooi bleef vanwegen het bijten.
Die sjaal is een goede oplossing wat ik zeker ga gebruiken.
Ik hou je op de hoogte hoe dit gaat verlopen.
Poot van Ricky |
|
Dinsdag 30 Augustus 2011 7:16 pm |
|
|
Ammedee
Eitje
Geregistreerd op: 7-8-2011
Berichten: 7
Woonplaats: Belgie |
Hey Sarah,
heel erg bedankt voor je verhaal. Ik hoop dat dit ook zal lukken voor ons. Het is voor mij allemaal zo snel gegaan, eerst was Ammedee mijn beste maatje en plots valt hij me aan. Hij doet dit nu ook zoals jou papegaai deed bij je man, als ik langs de kooi loop, zijn drinkwater wil verversen ofzo klimt hij snel richting mijn hand en hapt ernaar. Hij kan me niet raken door de tralies heen, maar toch, het is zo'n duidelijke aanval...ik ben er nog steeds niet goed van hoe hij me plots als 'de vijand' is gaan zien...
We zullen jou manier zeker eens uitproberen en hopelijk levert het resultaat op...ik hou je zeker op de hoogte.
Indien nog iemand tips heeft, deze zijn ook nog altijd welkom.
Alvast bedankt. |
|
Woensdag 31 Augustus 2011 7:16 am |
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 21627
Woonplaats: België |
|
|
|
Ammedee,
Bij het verversen van eten, drinken heb ik dan weer vooral problemen bij mijn Bonte Boer, die rent en klimt als een gek om mij te kunnen bijten maar deze heeft dit altijd al gedaan als ik iets wou verversen. Ook de grijze heeft dit gedaan bij hem heb ik hem aangeleerd gekregen om op een bepaalde plaats te gaan zitten in zijn kooi. Als ik nu zeg "Joske in de bal", dan gaat hij in zijn bal zitten en kan ik zonder probleem iets verversen. Hij laat mij dan met rust en automatisch straal ik ook zekerheid uit. Bij onze BB weet ik 1 houding in zijn kooi hoe hij me niet te pakken kan krijgen en die gebruik ik dan ook, eens hij merkt dat hij niet bij me kan gaat hij ook rustiger worden. Maar, als je zelf al zenuwachtig bent als je naar de kooi toe gaat, dan pikt hij dat op, hoe dan ook en dan gaan ze misbruik maken van je "angst". Werken ze me wat tegen, dan staat het drinkpot of wat ik ook wil verversen op de kooi tot ik zeker ben en zij wat afgekoeld, ze gaan niet sterven van eventjes te wachten. Hoe dan ook nooit laten zien dat je angst of zo hebt of bang bent dat er een beet gaat volgen, ze zien dat gewoon aan je lichaamstaal.
Geef het ook tijd, hier is dat ook niet van vandaag op morgen gelukt. Alles moet met geduld en zonder dwang gebeuren, dan krijg je terug een band met je lieverd.
Ook altijd op letten dat als jullie gaai los zit hij niet hoger zit dan jijzelf, ook niet op zijn kooi hoger laten zitten als jij groot bent. Desnoods zet je een trapje waar jij op gaat staan maar jij moet groter zijn. |
|
Woensdag 31 Augustus 2011 9:00 am |
|
|
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 21627
Woonplaats: België |
quote:
Originally posted by Suuss
Hoi Sarah
Dankje voor dit verhaal.
Hier kan ik zeker wat mee gaan doen.
Ik zal Ricky laten kort wieken want dat had ik nog nooit gedaan omdat hij altijd in zn kooi bleef vanwegen het bijten.
Die sjaal is een goede oplossing wat ik zeker ga gebruiken.
Ik hou je op de hoogte hoe dit gaat verlopen.
Poot van Ricky
Veel succes. Geef het zeker tijd en gebruik je geduld. Ben je zenuwachtig, dan werk je beter niet met hem. Enkel als je rustig bent ga je aan het werk.
Let je er wel op bij het wieken dat er geen pen aan de buitenkant blijft staan? Die is dan zo breekbaar en als ze ergens tegenaan gaan dan kan het heel pijnlijk zijn als die breekt. Veel artsen doen dit omdat het mooier staat maar in het belang van je lieverd doe je dat beter niet, die veer heeft geen steun dus is ze echt wel breekbaar. |
|
Woensdag 31 Augustus 2011 9:02 am |
|
|
Ammedee
Eitje
Geregistreerd op: 7-8-2011
Berichten: 7
Woonplaats: Belgie |
|
|
|
Hey Sarah,
ja ik weet het dat ik nooit angst mag tonen, en ik was hier altijd al erg goed in, omdat ik ook goed kon inschatten aan de hand van zijn lichaamstaal wanneer hij me ging bijten en wanneer hij graag geaaid wou worden...maar nu komt het echt uit het niets...dit heb ik in die 12 jaar dat ik Ammedee heb nog nooit meegemaakt. Het lijkt echt alsof hij me plots is gaan 'haten' en me echt enkel pijn wil doen. Ik weet het is 'maar' een papegaai, maar dit heeft mijn gevoelens echt enorm gekwetst en plots weet ik dan ook totaal niet meer hoe ik me moet gedragen in zijn buurt  . Normaal kom ik thuis van mijn werk en ga ik meteen naar hem toe om hem goede dag te zeggen en wat over zijn kopje te aaien...maar hier heb ik nu echt geen zin in als ik thuis kom. Ik kon na een zware dag altijd zo blij worden van wat met hem bezig te zijn en dit kan nu totaal niet meer...is wel moeilijk. Maar hopelijk betert het wat met jou tips.
ps: kortwieken wil ik echt niet doen. Ik heb dit ooit gedaan toen hij een stuk jonger was, maar toen wou hij opvliegen en kon dit plots niet meer en zo is hij van zijn kooi gevallen en heeft hij zijn bek gebroken...ik zou niet willen dat hij dit nog eens moet meemaken  |
|
Woensdag 31 Augustus 2011 5:49 pm |
|
|
tom 47
Fladderaar
Geregistreerd op: 13-8-2011
Berichten: 202
Woonplaats: utrecht. |
|
|
|
Hoi Ammedee,
heb net alles gelezen. Wat naar voor je dat de vogel nu zo reageerd.
Ook heb ik de tips van Sarah gelezen en hier sluit ik me eigenlijk bij aan.
Probeer je gevoelens naar de vogel niet te vermenselijken, lees in je laatste stukje dat je teleurgesteld bent en als je thuis komt niet meer gewoon naar je vogel kan reageren. Ik denk dat je juist wel contact moet maken, met je stem en dan even maar geen koppie krauwen of lichamelijk contact. Ik denk dat jou gaai je echt niet haat of zo. ik denk dat ze niet echt haatgevoelens kennen. je vogel zou bijvoorbeeld broeds kunnen zijn.
Dat kortwieken van zo`n vogel is wel een goed idee, op deze wijze maak je juist de vogel meer handteerbaar. Begrijp dat je toen erg geschrokken bent, het is niet niks als je vogel dan valt en de snavel kapot gaat.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat al mijn gaaien gekortwiekt zijn. Er zijn voor en tegenstanders van dit kortwieken. Ik ben een voorstander vanwege de handteerbaarheid, maar ook vanwege het gegeven dat mijn vogels de hele zomer met me mee kunnen de tuin in en uit wandelen gaan. Het maakt hun leven juist kleuriger. Maar dat is een ander verhaal natuurlijk.
Mijn vogels zijn nog nooit zo gevallen dat ze iets gebroken hebben. Kortwieken is een vak apart en hier zijn ook weer de meningen over verdeeld. Ik zorg er altijd voor dat beide vleugels geknipt worden, bij de grijze roodstaart alleen de zwarte slagpennen. Vanmiddag nog vloog Chico van zijn boom in de tuin, gebruikte beide vleugels en kon hierdoor goed landen op de grond.
En ik zou zeker niet de laatste pennen laten zitten(wat Sarah ook al zegt) deze worden dan heel gevoelig en kunnen breken. |
|
Woensdag 31 Augustus 2011 9:24 pm |
|
|
|
|
Ammedee
Eitje
Geregistreerd op: 7-8-2011
Berichten: 7
Woonplaats: Belgie |
Hey,
allemaal bedankt voor jullie reacties. Ja ik weet dat een papegaai waarschijnlijk geen haat gevoelens of zulke zal kunnen voelen, maar ja ik ben een mens en dus voelt het voor mij zo een beetje aan natuurlijk... 
Mijn vriend heeft nu iets meer afstand van Ammedee genomen en ik probeer nu terug wat met hem bezig te zijn. Als hij in de kooi zit lukt dit nog wel, maar hem uit de kooi te nemen durf ik precies niet zo goed meer. Ik ga Sarah haar sjaal-tucje eens uitproberen, dat zou wel kunnen helpen.
Ik hou jullie op de hoogte... |
|
Donderdag 1 September 2011 7:20 am |
|
|
Ammedee
Eitje
Geregistreerd op: 7-8-2011
Berichten: 7
Woonplaats: Belgie |
|
|
|
Hey hey,
het gaat hier nog steeds niet zo goed.
Ammedee valt me niet meer aan als ik zijn eten of drinken wil verversen, dat s al iets. Dit heb ik heb afgeleerd door iedere keer als hij braaf op zijn stok vanboven in de kooi bleef zitten hem een snoepje te geven en dit heeft echt geholpen. Hij hapt ook niet meer naar me als ik gewoon voorbij kom.
Het vreemde is dat ik heb ook mag kopje aaien enzo, hij is dan echt heel lief, het lijkt net of ie weer helemaal de oude is, maar dan doet ie het weer plots uit het niets me keihard aanvallen...zonder dat ik enige verandering in zijn lichaamstaal opmerk.
We dachten op een bepaald moment zelfs dat hij dit gewoon deed omdat hij terug zijn kooi in wil (omdat hij dan steeds terug gezet word). Maar een paar dagen geleden was ik 's morgens met hem aan babbelen en kopje aaien door zijn kooi heen. Hij had zelfs al snoepjes gekregen omdat hij weer braaf was blijven zitten bij het verversen van zijn water. Hij leek heel tevreden. Ik was nog eventjes met hem aan het babbelen door de tralies heen en stond dichtbij de kooi, omdat ik echt geen bang had ofzo. En plots weer totaal uit het niets stak hij zijn bek door de tralies heen en greep mijn lip vast. Mijn lip natuurlijk helemaal aan't bloeden en een lap vlees eraf, gelukkig zat de tralies ertussen en kon ik nog goed me terugtrekken, anders was het nog erger geweest .
Ik probeer steeds met hem bezig te zijn, met iets rond mijn arm ofzo, maar hij blijft me aanvallen, maar meestal juist op het moment even iets minder oplettend ben...
Ik weet echt niet meer wat ik nu moet doen...ik durf bijna niet meer met hem bezig te zijn...hij bijt me steeds zo hard...ik vertrouw hem gewoon niet meer.
Weet iemand misschien nog iets dat ik kan proberen? |
|
Donderdag 29 September 2011 8:41 am |
|
|
Suuss
Eitje
Geregistreerd op: 29-8-2011
Berichten: 3
Woonplaats: Soest |
Hoi Ammedee.
Dit verhaal is sprekende de mijne.
Ik heb Ricky laten kortwieken en ben nu steeds bezig met hem.
Ik trek een dikke jas aan en hij valt me gewoon aan...alleen trek ik nu niet meer terug en wordt hij bang van de jas.
Maar owee als ik zonder jas...zoals vanmiddag vlak bij hem komt...dan valt hij dus weer aan inderdaad tot bloedende toe.
Ik vindt dit echt zo jammer want verder praat hij lacht hij zingt hij....
Soms denk ik zou dit echt wel overgaan...en wordt hiet moederloos van.
Ik blijf bezig maar of hij ooit het aanvallen en bjten zal afleren? Ik weet het niet.
Zo zie je...je bent niet de enige met dit euvel.
Ik wou dat ik een oplossing wist om ook jou te helpen.....
Sterkte |
|
Donderdag 29 September 2011 5:45 pm |
|
|
|
|
Laura B
Moderator
Geregistreerd op: 17-1-2006
Berichten: 5480
Woonplaats: Amsterdam |
Dag dames....het is een vervelend probleem en de oplossing is niet altijd pasklaar. Ook Pipo hier was een echte draak en heel soms gaat het nog wel eens mis, maar het is zeker op te lossen. Papegaaien zijn heel goed in manipuleren en dat maakt het moeilijk. Je bent het vertrouwens kwijt en je vogel voelt dat. Boos en angstig worden helpt niet....hoe moeilijk ook, je moet het overwicht houden. Pip kreeg hier geen kroeltjes of lieve woordjes tenzij hij iets goed had gedaan: netjes opgestapt (soms al bijtend), uitbundig belonen. Kroelen alleen op mijn voorwaarden, dus als beloning. Werken in een vreemde ruimte zoals Sarah al zei kan goed helpen....en let wel, het feit dat je nu probleemloos eten kunt verversen is al een hele stap vooruit!!!! |
|
Maandag 3 Oktober 2011 8:08 pm |
|
|
tom 47
Fladderaar
Geregistreerd op: 13-8-2011
Berichten: 202
Woonplaats: utrecht. |
|
|
|
ik sluit me aan bij wat er al gezegd is. denk dat het toch verstandig is om je vogel te laten kortwieken waardoor je beter met hem kunt trainen.
Gebruik een neutrale ruimte om te trainen.
je vogel merkt dat je zelf nu onzeker bent, waardoor het een wisselwerking wordt....
wanneer je traint in een neutrale ruimte met een gekortwiekte vogel, kun je hem ook zo nu en dan op de grond zetten. De grond is vaak heel onveilig voor gaaien, waardoor hij maar al te graag wil opstappen.
Je moet niet verwachten dat het gedrag wat hij nu vertoont direct voorbij zal zijn. Want wanneer je vogel in zijn eigen ruimte is, zou hij wel eens weer kunnen uithalen. probeer dus alleen te trainen in een andere ruimte. Ik zou in het begin het proberen liefkozen van je vogel in de woonkamer even achterwege laten... Want dan is de kans groot dat hij in oud gedrag vervalt, dit zou zonder zijn voor jullie allebei..
en niet te lang trainen... goed gedrag onmiddellijk belonen, vaak is in dit geval iets lekkers het beste.
ik hoop dat het allemaal gaat lukken, dat zou fijn zijn.. |
|
Maandag 3 Oktober 2011 8:40 pm |
|
|
SamvDelft
Eitje
Geregistreerd op: 12-12-2011
Berichten: 2
Woonplaats: Voorburg |
| Dit is voor mij ook herkenbaar...... |
|
|
Wij hebben een grijze roodstaart van nu 2 jaar en we hebben hem gekocht als baby. Nu is het bij ons ook zo dat hij sinds een tijdje ook ineens onverwachts bijt. Altijd is het goed gegaan en ik ben zelf ook de enige in huis van wie die dingen goed vind. De andere gezinsleden kunnen er niks mee. Nu vind ik het wel heel jammer dat die dit is gaan doen en ik zou graag advies willen hoe ik dit het beste kan aanpassen zodat ik weer gewoon gezellig met me papegaai op de bank zou kunnen gaan zitten en eigenlijk zou ik hem zo tam willen hebben dat ik er alles mee zou kunnen doen. Onze papegaai heet Jack, zodra ik hem als hij in zijn kooi zit aait dan laat die dat gewoon toe ook kusjes geven door de tralies dat kan gewoon. Soms komt het ook wel eens voor dat die me dan hard bijt. Als die goed gemutst is kan ik hem aaien over zijn kop en wat ik al eerder zei kusjes geven.... Nu is het zo dat als ik hem uit zijn kooi haalt hij dit heel leuk vind en zodra ik hem op mijn schouder zet zijn koppie laat strelen. Zou ik daarmee stoppen dan duwt die tegen me vinger aan of doet zijn koppie naar beneden als bedoeling of ik hem dan ook over zijn koppie wilt aaien. Dat gaat dan allemaal goed en zo uit het niks doet die ineens bijten terwijl er eigenlijk geen enige aanleiding voor is wat ik ook maar kan bedenken. Als dat gebeurt dan zet ik hem meestal terug in zijn kooi omdat ik ook wel een beetje het vertrouwen in hem kwijt bent. Ik zou zo graag lekker met hem willen knuffelen en bij me kunnen laten zitten zonder dat dit gebeurt. Dus na hem terug gezet te hebben dan probeer ik het de volgende dag nog een keer en dan gebeurt er niks dus er is eigenlijk niks van te zeggen waneer en waarom die me dan opeens wel bijt.
Ik ga hem wel laten kortwieken weer einde van deze week en zijn nagels laten knippen door een dierenarts om toch weer de draad met hem op te pakken om toch ooit gezellig samen te kunnen zijn als die uit zijn kooi is.
Nu is mijn vraagje is er iemand die mij op weg zou kunnen helpen hoe ik dit het beste aan kan pakken en hoe te beginnen.
Het gebeurt ook wel eens als die op mijn schouder zit en ik gewoon zijn koppie streelt dat die dan ook zomaar in eens hard in mijn oor of neus bijt.
Maar ben toch van plan om me niet uit het veld te laten slaan door dit alles en toch door wil zetten,
Ik ben dan wel van plan om hem in de slaapkamer dat is een kamer wat grenst aan de huiskamer nadat die weer gekortwiekt en geknipt is de draad weer op te gaan pakken.
Maar iemand een idee hoe ik hier het beste mee aan de slag kan en stap voor stap het vertrouwen in hem weer terug te kunnen vinden?
Hoop snel van jullie te horen....
Groetjes Sonja |
|
Maandag 12 December 2011 6:02 pm |
|
|
|
|
Ga naar Pagina 1, 2 Volgende
Tijden zijn in GMT + 1 uur. Het is nu Maandag 28 Mei 2012 8:52 am
|
|
|
|
|
|
|
