|
|
|
Shi-NaYne
Vliegende acrobaat
Geregistreerd op: 28-12-2007
Berichten: 2442
Woonplaats: Nijmegen |
| Beetje vervelend |
 |
|
Ok ok - ik geef op, geef toe en wend me tot jullie, lieve medeforummers, met een verzoek tot raad want ik weet niet meer wat ik nog zou kiunnen proberen.
De situatie is als volgt. Tas zit heel graag bij ons, tenzij hij iets probeert te demonteren of kapot te maken. Dat komt neer op misschien zo'n helft van de tijd dat hij los is. Alleen ... is hij ook in dit bij ons willen zitten een echte kleine Kaketoe - dat hij liefjes bij je zou zitten, zoals bijvoorbeeld een Grijsje  kun je vergeten. Hij huppelt de hele tijd op en neer en is DE HELE TIJD iets aan het DOEN. Sproeten en korstjes weghalen  , van de rug en over je benen rennen, aan de trui trekken, en DE HELE TIJD ZONDER PAUZE. Oorbellen EN oorlellen proberen weghalen en DE HELE TIJD ergens aan trekken en iets proberen af te halen. Is het niet de oorbellen of gaten prikken in de trui, dan probeert hij zijn snavel in je neus te duwen of met een fascinatie en geduld EN uithoudingsvermogen van een tank in je mond komen  . Dan even uitrusten door op je hoofd proberen klimmen of je nagels eraf halen, en het rondje begint opnieuw.
Eerlijk gezegd is het een beetje ... vermoeiend. En HIJ is niet te vermoeien. Je haalt hem weg, hij begint ergens elders. Je stuurt hem weg en hij komt van de andere kant aanrennen. En die helft van de tijd wil hij dus BIJ JOU zijn, niet zelf spelen.
(Ik dank de god elke dag dat hij geen velcro-bird is die 100% van de tijd alleen maar bij ons zou willen zitten)
Nou een verhaal kort maken; HELP !?!
Heeft iemand misschien een idee, welk dan ook, wat ik met hem kan doen ? Zo ben ik na een uurtje dat hij uit de kooi is klaar voor een middagdutje, en na een halve dag gaan ze gewoon terug de kooi in om 'uit te rusten' (lees: mama is zo uitgeput dat ze erbij neervalt). Tegen de tijd dat ze gaan slapen rond de half 9 's avonds ben ik zo moe dat ik ook klaar ben om in bed te vallen, zo'n beetje.
Hoe leer ik hem om een beetje rustig te zijn als hij bij mij is ? Of tenminste ... niet alle stukken die hij interessant vindt (sproeten, korstjes, nagels, wimpers, neusgaatjes, tanden ... om te beginnen) te proberen demonteren ? Ik zeg meteen dat zodanig aankleden dat hij het niet ziet helpt niet, want hij WEET dat het er is dus zou ik alleen maar met kapotte kleding wegkomen, en hier in lange mouwen en das en muts en skibril is niet echt realistisch, zeker met de zomerweer
Consequent wegsturen als hij iets doet waar ik niet mee kan leven helpt voor die halve seconde dat hij terug is aan het rennen/vliegen, en heeft als minpuntje dat hij op den duur ook gefrustreerd raakt  en dat belooft.
Bedankt  |
Vrijdag 27 Juni 2008 2:32 pm |
|
|
stephen
Ervaren vlieger
Geregistreerd op: 16-8-2007
Berichten: 1485
Woonplaats: maasmechelen |
wel ik snap dat je je tot de meester wil wenden  
jefke heeft ook zo een periode gehad en ik heb gedult gehad en alles derop en deraan maar het lukte niet hij bleef zoals tas aandacht vragen, kon niet zelf spelen, en moest continu bij mij zijn.
toen heb ik hem leren spelen met enkele leuke speeltjes zoals een forraging toy en een, je gelooft het nooit, sephiaschelp.
ik heb hem een tijdje in zijn kooi laten zitten (echt hartverscheurend) en dat was alles waar hij mee speelde samen met mij in de kooi en ik derbuiten. nu zit hij nog vaak bij mij op mijn hoofd of ergens anders maar hij kan nu ook met veel dingen doen. als ik wil dat hij lief bij mij komt zitten dan mat ik hem eerst af (ik speel met hem tot hij bijna in slaap valt van de vermoeitheid ) en dan komt hij in mijn hand zitten enknarst wat met zijn snavel en valt dan in slaap in mijn hand terwijl ik hem streel 
ik hoop dat je hier iets aan hebt |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 4:07 pm |
|
|
|
|
Sarah
Moderator
Geregistreerd op: 12-11-2007
Berichten: 21627
Woonplaats: België |
|
|
|
Oei. Ja, ik denk nu niet dat mijn "oei" zal volstaan als antwoord want ook al is onze Jos een grijsje en geen kaketoe, ik herken er helemaal Tas in maar dan in de mate dat hij ook elk gat in mijn hoofd probeert in te komen. Ik noem hem ondertussen mijn persoonlijke tandarts, neuspeuteraar, oorstokje,... Ik heb elke dag mijn zelfde trui aan (was die wel hé ) omdat die ook vol airco-gaatjes zit. Het gaat allemaal goed als ie bij me zit zolang ik met hem aan het oefenen ben zeg maar maar als je nu bijvoorbeeld telefoon krijgt dan begint hij eraan, kruipt naar die schouder (hoe maakt hem niet uit, hij geraakt er wel) en dan gaat ie knopjes duwen, leuke conversatie is dat hoor.
Wil je iets lezen, dan heeft hij de pagina op voordat ik ze gelezen heb, ach, ik kan bezig blijven, je zal wel weten wat nog allemaal. Het enige moment dat hij stilzit bij me is 's avonds TV-kijken, dan is Joske baby die in je arm ligt maar dan mag ik niet stoppen met kroelen of hij begint terug. Zet ik hem ergens anders dan komt hij langs mijn broek omhoog kruipen en die snavel knijpt er wel eens vel tussen.
Ik vrees dat ik dus niet de juist geplaatste persoon ben om je hierbij te helpen, ik ben ook nog steeds op zoek.  |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 4:14 pm |
|
|
Sue
Moderator
Geregistreerd op: 13-1-2005
Berichten: 48764
|
| Re: Beetje vervelend |
|
|
Jeetje!!! Wat een handenbindertje is Tas zeg! Eerlijk gezegd denk ik dat het vooral de jeugd is die het nóg erger maakt, alhoewel Zazu dit gedrag nooit heeft vertoond. Hij probeert wel eens een sproetje eraf te trekken maar kleding kapot bijten? Tja ik heb één keer een trui gehad met hier en daar een kraaltje waar hij na een tijdje aandacht voor kreeg maar niet zoals jij beschrijft met Tas. Wel herken ik het hyper gedrag van vroeger. Spelen spelen spelen. (Of bij Tas: Vervelen, vervelen, vervelen )
Ik denk dat Tas er nu een spelletje van maakt. Mama zegt nee, mama haalt me weg, mama zit ermee = Tas heeft lol. Ik vind het lastig om je advies te geven, omdat ik denk dat je het meeste zelf al weet. Als ik zeg afleiden, dan weet ik bijna zeker dat je dat al hebt geprobeerd. Als ik zeg, vijf stappen, dan weet ik dat je iets soortgelijks hebt geprobeerd.
Heb je al eens iets van een fisherblikje (of hoe noem je dat?) geprobeerd? Om 'm af te leiden? --> Natuurlijk niet gooien maar een trap ertegenaan geven ofzo? |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 5:50 pm |
|
|
|
|
Laura B
Moderator
Geregistreerd op: 17-1-2006
Berichten: 5480
Woonplaats: Amsterdam |
pfff, wat een lastig probleem, kan niet echt iets verzinnen...Is het misschien een idee om voor taz een eigen zitplekje bij jullie te creeren, waar hij rustig kan spelen? Het gaten in kleren probleem heb ik ook, maar Cleo komt doorgaans alleen bij me zitten als ze wil poetsen of slapen.. |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 6:15 pm |
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19924
Woonplaats: Meppel |
|
|
|
Pfff, ik kan me heel goed voorstellen dat dit gedrag ontzettenend vermoeiend is.
Herman heb ik net terug gezet op de kooi, omdat ie met een gelijksoortig spel bezig was. Gelukkig heeft hij dat niet zo vaak.
Waarschijnlijk heb je wat ik nu schrijf zelf ook wel bedacht, maar ja, wie weet geeft het voor jou weer een andere kijk waar je wat mee kunt en kun je weer helemaal lekker genieten van Tas.
Zoals je het beschrijft maakt Tas de dienst uit. Hij bepaalt wanneer hij bij jou komt en wat hij doet. Misschien zou het helpen als je hem op vaste tijden bij je neemt en samen gaat spelen met (zelfgemaakte) speeltjes waar je bv. wat lekkers in doet. Na die bepaalde tijd hem resoluut terug zetten bij zijn eigen speeltjes. Hij zal natuurlijk in het begin na je terug komen vliegen of lopen. Zonder wat te zeggen op laten stappen en weer terug zetten. Eventueel wanneer hij door blijft gaan, in de kooi.
Na verloop van tijd, zal hij waarschijnlijk weten waar hij aan toe is. Op vaste tijden krijgt hij zijn aandacht van jou, en voor de rest kan hij of lekker zelf spelen los in huis of in de kooi.
Succes hiermee, het is niet het meest makkelijke probleem, temeer omdat jezelf heel veel van hun gedrag weet en er toch niet uitkomt. Ze blijven ons op allerlei manieren altijd wel weer bezig houden  |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 6:45 pm |
|
|
|
|
Bert en Astrid
Vlieger
Geregistreerd op: 26-1-2006
Berichten: 517
Woonplaats: Ede |
Ongelofelijk dat ze zo onvermoeibaar zijn hè. Het lastige is dat het in het begin allemaal leuk is en dan laat je veel veel toe. Als het dan wat minder leuk wordt is het niet meer zo makkelijk af te leren. Tenminste, zo gaat het bij ons. Maar bij ons is het niet zo erg als met Tas. Een andere tip als mijn voorgangers al hebben gegeven heb ik niet, maar ik wens je veel succes  |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 8:02 pm |
|
|
Shi-NaYne
Vliegende acrobaat
Geregistreerd op: 28-12-2007
Berichten: 2442
Woonplaats: Nijmegen |
|
|
|
Bedankt voor de tips allemaal, en zeker voor het medeleven 
Om nog even wat meer uitleg te geven (want dat vraagt het zeker, maar ik wilde niet meteen een ellelange stuk in het eerste bericht plaatsen, want dan leest niemand meer, hehe)
@ Stephen, het is ook niet zo zeer het probleem van niet kunnen spelen als te veel spelen, eigenlijk. Hij maakt van alles een speeltje, dat is het net. Hij is niet zoals je vaak bij de grote Kaketoes ziet, dat hij alleen maar bij ons zou zitten en knuffelen en niet weet wat hij met zijn tijd aanmoet. Hij weet het heel goed, en is ook relatief veel zijn eigen ding aan het doen. Ze zijn hier allemaal altijd tot veel zelfstandigheid opgevoed. Maar ze hebben nou eenmaal ook die lichamelijke contact nodig, al hebben ze elkaar - en dan blijft hij de hele tijd rondrennen en van alles en nog wat doen. Dat is ook een beetje voor Esjo ... ik kan hem net zo goed wegsturen als ik er geen zin in heb, en als ik een paar keer uithou, geeft hij op en gaat zelf spelen. Maar dat lost het probleem nog niet, want als ik hem de hele tijd wegstuur als hij iets met mij wil doen, gaat de relatie er zeker niet beter op worden. En als ik zelf bepaald heb dat we even samen bezig gaan zijn (wat ik dus doe), is er het probleem waar ik het over heb. Ik zou anders echt alleen doelgericht bezig met hem moeten zijn en actieve aandacht geven dmv. iets leren, bvb, maar dat is ook niet echt mogelijk.
@ Sarah; nou noem je dat TV momentje, oh oh oh dat was vroeger echt om uit te rusten en socialiseren. Aswan zou bij mij zitten, Wru had zich onder mijn trui verborgen en ging slapen. Zo'n heerlijke rust. Tas komt ook zo bij je, maar kan gewoon niet blijven zitten, al is het donker. Hij moet en zal iets doen 
@ Sue dat is precies het probleem, ik heb inderdaad al het een en ander geprobeerd vandaar dat ik hier de vraag stel. Voor hem is het ongetwijfeld een spelletje, maar voor hem is alles een spelletje. En bovendien geloof ik niet bepaald in straffen; ik zoek naar een positieve manier om dit een beetje af te remmen. Ik zou zeker ook niet willen dat hij het kwijtraakt - ik denk dat het heel belangrijk is dat hij zich zelf kan vermaken en zo veel energie kwijt kan met spelen, maar het is niet de bedoeling dat mama er uitgeput van valt nog voor hij zelf moe genoeg is om te gaan slapen
@ Laura B, ze hebben hier genoeg eigen plekken ... de kooien, een hele speelgym van touwen en speeltjes ... maar hij hoeft ook niet blijven zitten he hij kan vliegen ... eeeh bedankt voor de tip, maar kortwieken ga ik niet doen, zeg ik alvast  en het zou het probleem ook helemaal niet oplossen, want hij komt ook aanrennen. Het is ook meer echt dat hij helemaal nooit stil blijft als hij al BIJ ONS is, niet zozeer dat hij zou komen 'lastigvallen' als het hem uitkomt. Ik stuur hem weg en als het duidelijk wordt dat ik eigenwijzer ben dan hij, geeft hij toe maar soms moet hij ook wel met ons socialiseren, en dat is een beetje moeilijk als je na 10 min wel uitgeput bent.
@ Esjo, bedankt voor je bericht maar volgens mij heb ik het niet helemaal goed uitgelegd in mijn bericht. Hij bepaald niet wanneer hij komt, en hij valt mij ook niet lastig ... maar als we al tot een overeenkomst zijn gekomen dat hij bij ons komt, wordt het moeilijk door al dat rennen en spelen met alles. Ik vraag me ook af of die vaste tijden zouden helpen; ik probeer ze juist zo flexibel mogelijk op te voeden en hij is wel een beetje neurotisch aangelegd dus ben er een beetje huiverig voor. Ik wil er liever niet al te veel stereotypes in bouwen uit angst dat het een paar keer niet lukt om me er aan te houden en ik er ineens een kale kip heb zitten.
@ Bert en Astrid; het is hier gelukkig (of juist niet, misschien moeilijker ?) niet aangeleerd, want dat probleem van eerst te veel toelaten en daarna moeilijk afleren heb ik gelukkig nooit gehad ... ik ben de strenge maar rechtvaardige mama |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 9:08 pm |
|
|
|
|
Bert en Astrid
Vlieger
Geregistreerd op: 26-1-2006
Berichten: 517
Woonplaats: Ede |
quote:
Originally posted by Shi-NaYne
@ik ben de strenge maar rechtvaardige mama
Knap hoor  Wij leren gelukkig ook snel  |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 9:14 pm |
|
|
esjo
Moderator
Geregistreerd op: 25-3-2006
Berichten: 19924
Woonplaats: Meppel |
Pfff, echt lastig hoor. Misschien door het nu allemaal getypt te hebben, dat je zelf misschien nu wel een idee hebt gekregen
Ik kan me voorstellen dat die vaste tijden je niet aanspreken. Het legt (behalve het risicio wat jijzelf al aangaf) ook best een verplichte, "nu moet ik leuk zijn met mijn papegaai"op. En vaak wanneer het zo op gezette tijden moet, gaat het leuke, het spontane er vaak af.
Heel veel succes !!!! |
|
Vrijdag 27 Juni 2008 9:18 pm |
|
|
|
|
Tijden zijn in GMT + 1 uur. Het is nu Maandag 28 Mei 2012 11:57 am
|
|
|
|
|
|
|
