Jojo eet Harrison's pellets, het heeft heel lang geduurt voordat hij ze lekker vond, gelukkig is dit helemaal bij gedraid want nou kan hij niet wachten tot het brokjes tijd is. Toch blijft Jojo zijn voorkeur voor mensen eten voorop staan, voordat hij bij ons in huis kwam at hij altijd met de pot mee. Zodra wij nu aan ons ontbijt, lunch of avond eten eten zitten maakt hij snel duidelijk dat hij ook wilt. Jojo is daardoor een echt gezeldschaps eter geworden. Als wij eten, krijgt Jojo ook zijn brokjes en dat gat helemaal goed, maar zodra wij hem al brokjes geven en wij gaan nog niet eten dan wacht hij rustig tot wij ook aan tafel zitten.

Snoepen doet Jojo ook heel graag. Fruit is het aller lekkerste, en dan met voorkeur van druiven. minuten lang kan hij genieten van zo'n klein sappig snoepje. Maar ook nootjes vallen goed in de smaak, doppinda's, walnoten en macademia noten zijn toch wel de top drie.

Wat Jojo echt niet wilt eten zijn rode groenten en fruit. Hij lust ze wel hoor want soms hou ik hem voor de gek om een aardbei te prakken door zijn papje heen (die hij soms krijgt) en dan zit hij echt te smullen. Maar een aardbei, tomaat of peper zo eten nee daar gaat ie echt niet aan beginnen. Waarom? Geen idee, hij rend er keihard voor weg.

Jojo heeft een kooi, maar zit hier alleen in als wij niet thuis zijn of als we niet op hem kunnen letten.  We hebben voor Jojo een bolderwagen omgebouwd als speelplaats, ideaal want met mooi weer kan hij lekker naar buiten en met slecht weer rijden we hem zo naar binnen.

's avonds brengen wij Jojo altijd naar "bed" toe. Hij heeft een kleine draadkooi in een aparte kamer staan waar hij altijd om 21.00 uur naar toe gaat. En Jojo weet het altijd precies, als ik soms de tijd niet in de gaten heb, gaat Jojo op het puntje van zijn stok zitten en doet dan net of hij wilt gaan vliegen in de richting van de kamer waar hij slaapt. Zodra we dan bij zijn slaapkooi aankomen springt hij met volle enthousiastme van mijn hand af zo de kooi in.

Soms gaan we een weekend of week logeren of op vakantie. Zijn kooi kan dan niet mee en ook de bolderwagen is vaak een probleem, voor deze gelegenheden hebben wij een grotere draadkooi, deze kan helemaal ingeklapt worden en makkelijk meegenomen worden. Ideaal en Jojo is net als op zijn andere plekjes er helemaal blij mee. 

Over dit onderwerp kunnen we pagina's vol blijven schrijven. Zijn persoonlijkheid is bijna per dag verschillend. Gelukkig hebben we heel veel leuke dagen samen. Vooral in de zomer met lekker weer zit hij vaak heerlijk in zijn veren. Hij maakt geluidjes, kletst zo af en toe en kan heerlijk rond kijken en meegenieten van leuke dingen. Maar soms is hij een hele dag chagerijnig, wil dan ook eigenlijk helemaal niets, wij zeggen altijd met het verkeerde been van zijn stok gestapt vanmorgen. Meestal proberen we hem dan ook met zoveel mogelijk met rust te laten, maar er zijn ook dagen dat het gewoon niet gaat en dat zijn dan de moeilijke dagen om met Jojo om te gaan. Ikzelf kan eigenlijk alles met Jojo, wij hebben eigenlijk nooit geen problemen (behalve als ik zijn nagels wil vijlen of zijn veren wil knippen) maar op een verkeerde dag kan mijn partner eigenlijk niets met Jojo.

Gelukkig kunnen we hem op zulke dagen ook opvrolijken want Jojo doet niets liever dan fietsen en reizen. Voor op het stuur met zijn vleugels wijdt geniet hij van de wind die onder en langs hem heen glijd, je kunt hem dan bijna zien glimlachen. Ook het reizen in de trein is een fantastisch uitstapje voor hem, in zijn reiskooi kan hij heerlijk naar buiten kijken en tegelijkertijd luisteren naar alle verhalen om hem heen. En zodra er een kindje in de buurt is laat hij zichzelf heel duidelijk horen in de hoop dat het kindje hem ziet zitten.

Jojo is namelijk dol op kinderen, zodra hij ze hoort of ziet komt hij helemaal los. De woorden vliegen dan zijn snavel uit en als hij los zit klimt hij van zijn kooi/bolderwagen af en waggelt direct richting het kindje. Vooral meisjes hebben een voorkeur, hij wordt direct stapel verliefd op ze. Jojo is dan super lief en kruipt helemaal tegen het kindje aan. Helaas voor ons wordt het iets moeilijker om Jojo te benaderen, hij neemt het kindje in bescherming en laat niemand meer in de buurt komen.

Dit probleem doet zich ook voor in Jojo zijn kooien want deze zijn heilig, voor mijn partner, familie en vrienden de enige plek die na al die jaren nog steeds problemen geven om in de buurt van Jojo te komen. Voor mijzelf is het helemaal geen probleem, Jojo vertrouwd mij volledig. We hebben heel vaak geprobeerd om dit probleem op te lossen en de situatie te veranderen maar helaas is dit nog steeds niet veranderd.

Jojo is echt een lieve papegaai, het liefst knuffeld hij de hele dag wat af. We hebben hem geleerd om een kusje te geven en tegenwoordig kust hij heel wat af als hij bij ons zit. Waarschijnlijk omdat wij hier natuurlijk heel blij op reageren, maar toch blijft het heel schattig. Jojo is daarnaast wel echt heel eigenwijs (volgens mij echt een eigenschap van een Dubbele geelkop amazone), iets leren nee daar doen we natuurlijk niet direct wat mee. Voor ons heel frustrerend maar ook een echte uitdaging. Gelukkig merken we wel dat hij het wel in zich opslaat, want op de momenten dat wij het niet verwachten komt er dan ineens bijv. de woordjes "Jojo kan goed praten he!!"

Jeetje dit zijn er heel veel. Zijn voorkeur zijn toch de speetjes met een leertje eraan. Deze kiest hij er altijd tussen uit om daar heerlijk op te knagen. Sinds een paar maanden hebben er een speeltje waar we wat lekkers in kunnen doen. Jojo moet dan schuifjes op schuiven zodat het lekkers naar beneden valt. Of hij deze nou heel leuk vind daar zijn we nog niet helemaal uit, hij is natuurlijk dol op wat lekker en probeerd met volle overtuiging deze er dan ook uit te krijgen. Maar als het niet lukt wordt hij ook heel driftig en kan het bijna niet uitstaan.

Jojo kan heel goed brabelen en kleine lieve geluidjes maken.

Praten nee, dat doen we liever niet op commando. Hij kan het wel heel goed hoor, zodra er een kindje in de buurt is of als het bijna etenstijd is, dan komen er hele zinnen uit Jojo. Vooral Oma en papa zijn favoriet. Soms komen er hele verhalen, over autorijden en vertellen tegen papa. Maar ook duidelijke zinnen zoals Jojo kan goed praten hé!! en mama mama ik heb lekker geslapen!!! Wij hebben zelf geen kindjes, maar het is wel duidelijk dat in zijn 45 jaar er wel kinderen bij hem in de buurt zijn geweest.

Fluiten kan Jojo ook, al hebben we dit pas 1 keer gehoord. Hij stond binnen op een hele warme dag en in dezelfde ruimte stond een waaier aan. Wij waren buiten bezig en ineens hoorde we gefluit. Na even goed luisteren en zoeken kwamen we erachter dat het Jojo was. Helaas is dit ook de enige keer geweest, hij heeft het daarna nooit meer gedaan. 

Jojo is voor ons heel speciaal, hij kwam tijdelijke bij ons in huis voor opvang en is nooit meer weg gegaan. Wij waren opslag verliefd en ik weet zeker dat het ook wederzijds voor Jojo was. Wij kunnen ons leven niet meer zonder Jojo inbeelden, hij hoort bij ons en iedereen in onze omgeving zal dit beamen.