ja,
het is een beetje een sneu verhaal.
bij de eerste eigenaar was het al mis, ze hadden haar in een klein kooitje (ongeveer 60x40x40 ) gestopt en er nooit meer naar omgekeken,
uiteindelijk is ze naar een kennis gegaan, en daar werd ze goed verzorgd, maar het baasje werd allergisch, dus ze kon wéér weg, toen is ze bij een handelaar terecht gekomen, die haar in een schuurtje had gezet, in een klein hokje, zn andere vogels stonden binnen, maar omdat ze zoveel schreeuwde, mocht ze niet de huiskamer in.
toevallig zijn we daar een keer wezen kijken om een koppel aga's te kopen, maar toen we die alexander door het raam zagen, waren we gelijk verkocht ;)
en vanaf toen hebben we heel veel moeite voor haar gedaan, en veel met 'r getraind, en zodoende is het een mooie alexander geworden, die het nu geweldig naar haar zin heeft, en voor altijd bij ons zou blijven.  |