ach jah het hoort erbij denk ik maar....
maar Vanochtend had ik even een mooi momentje..
ik liep in de tuin en mn oog werd getrokken naar Vinnie's grafje
en op dat moment had ik echt zown gevoel van Vinnie is nou vrij en kan nu WEL vliegen ... en dat trooste me...
het is niet zo dat ik in tranen ben omdat hij dood is .. maar tis gewoon een raar gevoel hij blijft een beetje hangen in mn hoofd....
Gelukkig heb ik mooie foto's van hem...
mn ma zei nog... dat Vinnie een gelukkig vogeltje was omdat ik me zo ontfermde over hem ,,, en dat hij nou bij Whippy is en dat ze samen enorm lopen te klooien daarboven en lekker alles aan het doen zijn wat ze van mij niet mochten ...
ik heb mn best gedaan en het mocht niet baten...
moeder natuur heeft beslist dat het kon en niet mocht en daar leg ik me bij neer... vinnie was een appartje en ik zal hem nooit vergeten..
maar ik ga me nu proberen te focussen op mn lieve en Geweldig mooie Valkje die ik heb gekregen....Charlie kwam niet zomaar in mn leventje er was vast een reden voor......Thanks vinnie
hihi misschien klink ik wel zweverig ofzo maar ik geloof dat overal een reden voor is en dat de beestjes MIJ uitkiezen.....
fijne avond allemaal....
Zondag 22 Juni 2008 10:18 pm
Sue Moderator
Geregistreerd op: 13-1-2005
Berichten: 48764
Het is raar he, als ze er ineens niet meer zijn? Je hoeft echt niet in tranen te zijn omdat hij er niet meer is hoor. Tranen zijn geen bewijs dat je om Vinnie hebt gegeven. (Hoop dat je begrijpt wat ik bedoel)
Als deze gedachte je troost biedt dan is dat toch goed? Het is JOUW manier van verwerken.
en ik voel me niet zo schuldig meer....
Vinnie is doodgegaan ondanks dat ik alles heb geprobeert...
en dan vind ik dat ik het recht heb om een nieuwe vogel te nemen....
vinnie heeft Charlie uitgekozen dat weet ik zeker......
en nu kan vinnie wel lekker fladderen en vliegen wat hij hier op aarde niet kon......
Ik kan me voorstellen dat dat nogal pijnlijk is als je Charlie per ongeluk Vinnie noemt. 
...
